Sıkışmış hissetmekten çok sıkıldım
Şu anda Columbus, Ohio’da bir programla ayık bir yaşam durumunda. Geçtiğimiz birkaç yılda ara sıra evsiz kaldım. Katıldığım neredeyse her program bir tuzak gibi geliyor, yani işe gitmeden beni mümkün olduğu kadar uzun süre orada tutmak istiyorlar. Bağımlılıklarımın buna ihtiyaç duyacak kadar kötü olduğunu düşünmüyorum, sokakta ya da barınakta yaşamaktan kaçınmak için tedaviye başladım. İyileşme programlarıma uyan bir iş bulmaya çalışıyorum ama bulamıyorum. Ailem benden vazgeçmiş gibi görünüyor ve maddi olarak toparlanabileceğim hiçbir yerde kalamam. Kaldığım yerlerden nefret ediyorum ve daha iyi bir şey olması umuduyla programları değiştirip duruyorum. Tavsiyesi olan var mı? Birlikte kalabileceğim yakın arkadaşım yok. 29 milyon yaşındayım ve gelecek yıl 30 olacağım, gelecek konusunda endişeliyim ve sadece çalışıp evime dönebileceğim bir hayat yaşamayı umuyorum. Son birkaç aydır anksiyetem ve depresyonum çok kötüydü. Uyumakta zorluk çekiyorum ve bunun benim durumumdan kaynaklandığını biliyorum. Eğer benim yerimde olsaydın ne yapardın?
Etiketler:
1 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Check to see if there a workforce development/career/vocational training center near you. Most cities and counties have them and have counselors to help you get into a training or certification program in an in-demand field so you can start working. Typically these programs are extremely low cost and many are free with grants (WIOA is the big one) and scholarships. CNA/PCT training is very short and cheap and will get you a job immediately for above minimum wage with virtually unlimited overtime potential. You could also look at other short healthcare training programs. I am in a technical school nursing program right now and many of my classmates and other students in the school have come from difficult backgrounds or have experienced homelessness.