Sıkışmış hissediyorum

19 yaşındayım (Yakında 20 olacağım; liseden 2024’te mezun oldum) son bir buçuk yıldır kendi üniversitemde dijital sanat dersleri alıyorum (film, animasyon ve grafik tasarımı kapsayan dersler). Yaratıcılık yönü nedeniyle her zaman bu alanda bir kariyere sahip olmak istemişimdir. 4. dönemimdeyim ve önlisansımı 2 yıllık süre içinde bitirmeyeceğim. Daha uzun süre almak kısmen benim sorunum çünkü 1. yılımda daha az ders aldım çünkü iş deneyimi kazanmak için yarı zamanlı bir iş bulmak istedim (çünkü o zamanlar daha önce hiç işim olmadı). Bir pizzacıda işe alındım, ama uzun süre dayanamadım çünkü çalışma saatlerimi yavaş yavaş hiç çalışmamaya başlayıncaya kadar azaltmaya başladılar. Ben de üniversiteye yeni alışıyordum. Daha hafif bir ders yükünün işe yarayacağını düşünmüştüm, ancak 2 dersten kaldım ve şimdi onları tekrar almam gerekiyor.

DEHB’m var, bu yüzden işimle çok tutarsızım. Bazen projelerime aşırı odaklanıyorum, bazen de bir göreve başlama, yarı yolda kafamın karışması, zaman kaybetme ve sonra ne yapmam gerektiği konusunda bir sürü endişe geliştirme gibi sürekli bir döngüye düşüyorum. İyi notlar alıyorum (2,5 genel not ortalamam var), ancak yalnızca notumu almak için yeterince şey yaptığımı ve çok daha iyi olabileceğimi hissediyorum. Belki de üniversiteye hazır değilim. Üniversitenin akademik zorluklarına kesinlikle hazır değildim ama CC’nin böyle olacağını hiç düşünmemiştim. Çok çelişkideyim. Okulu bırakamam çünkü eğitimimin parasını babam ödüyor ve bunu ona söylersem hayal kırıklığına uğrar çünkü her zaman benim üniversiteye gitmemi görmek istemiştir. İyi tarafından bakarsak, AAS sınavımı 2027 Baharında bitirmem gerekiyor, bu yüzden belki de henüz motivasyonumu kaybetmemeliyim. Ancak ilan edilmiş bir bölümüm olmasına rağmen uzun vadeli planımın ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok. Bir üniversiteye transfer olup lisans eğitimi almak için çalışmak mı yoksa hemen işgücüne katılmak ve alanımda giriş seviyesi bir işe girmek mi istediğimden emin değilim. Ve eğer böyle devam edersem gelecekte bir kariyerim olamayacağını ve hatta kendime bakamadığım için evsiz kalabileceğimi hissediyorum.