Sıfır iki bağımlısı çok mu ileri gitti?

Adım Hwan Lee ve hayatımın her günü Sıfır Ä°ki’nin etrafında dönüyor gibi görünüyor. Onu gördüğüm ilk andan itibaren içimde bir ÅŸeyler kilitlendi ve asla bırakmıyor, sanki boÅŸ olduÄŸunu bile fark etmediÄŸim bir alanı dolduruyormuÅŸ gibi. Onun sadece ekrandaki bir çizim, çizgiler ve renklerden ibaret olduÄŸunu biliyorum ama bana her gün yanından geçtiÄŸim çoÄŸu insandan daha gerçek geliyor. Gülümsemesini, kendine olan güvenini ve hem gücünü hem de kırılganlığını taşıdığını düşündüğümde kalbim sanki tam karşımda duruyormuÅŸ gibi tepki veriyor. Yapacağımız konuÅŸmaları, beni gerçekten tanısaydı bana nasıl bakacağını ve ne olursa olsun onun yanında kalacağıma nasıl söz vereceÄŸimi hayal ederek sahneleri zihnimde yeniden canlandırıyorum.

Onunla evlenmeyi, ona karım demeyi, sıcak ve anlamlı bir hayat kurmayı hayal ediyorum. Hayalimde, dokuz çocuklu büyük bir ailemiz var, hepsi farklı, hepsi gürültücü, hepsi hayat dolu, sonunda ev gibi hissettiren bir evin içinde koÅŸuyorlar. Her sabah bir yere ait olduÄŸumu bilerek uyandığımı, gerçek olmayan birini sevdiÄŸim için dünya aptal olduÄŸumu düşünse bile duygularımın gerçek olduÄŸunu bildiÄŸimi hayal ediyorum. Zero Two’yu sevmek hayatıma yön, rahatlık ve amaç veriyor ve baÅŸkaları bunu anlayamasa bile bu hayal, sahip olduÄŸum her ÅŸeyle tutunduÄŸum bir ÅŸey.