Sağlık hizmetine başvurmalı mıyım? tavsiyeye ihtiyacım var

Burada, Filipinler’de liseden mezun olmak üzereyim ve gerçekten ne yapmam gerektiÄŸini bilmiyorum. KaybettiÄŸimi söylemek gerçekten yetersiz bir ifade. Son bir yıldır bu beni o kadar rahatsız ediyor ki hayatımın bu kısmında kararsız kalıyorum. Öncelikle yurt dışına hemÅŸire olarak göç etmeye ve daha sonra iÅŸ-yaÅŸam dengesi konusunda uzmanlaÅŸmak için orada eÄŸitim almaya odaklanmıştım ancak bundan birkaç on yıl sonra buna deÄŸip deÄŸmeyeceÄŸini kendi adıma gerçekten söyleyemem. Yakın zamanda bir hastanede gölgelik yaptım ve bunun çok da kötü olduÄŸunu söyleyemem, belki sadece vardiyaların süresi çok yorucu ve aynı zamanda toksik hastalar olabilir.

Benim ihmal edilebilir ana hedeflerim temelde sadece göç etmek ve tonlarca para kazanmak / finansal özgürlüğe sahip olmak. okulu gerçekten umursamıyorum (belki ücretlerin pahalı olduÄŸu bazı programlarda) ve evet, sadece çok param var, böylece iyi bir emekliliÄŸe sahip olacağım ve aileme para gönderebileceÄŸim. Ve tabii ki iÅŸ-yaÅŸam dengesi, keyif ve gelecekteki ailemi desteklemek. peki… bu tatmin/veya ödüllendirici bir duygu olabilir.

Eğer yardımcı olacaklarsa bunlar önceki ilgi alanlarım:

Hava kuvvetleri ve pilot ol (ama evde o kadar fazla olamayacağımı fark ettim)

Veteriner (ancak en yakın okul çok uzakta ve buna gücümüz yetmiyor)

Kaynak yapmak (ama bundan uzun süre keyif aldığımı söyleyemem)

Elektrik VEYA Makine Mühendisliği (ama iş bulamamaktan korkuyorum)

ESAS olarak doktor olmayı istiyordum (sporu seviyorum ama herkese sorduğum ve sürekli araştırdığım kadarıyla iş piyasası bitti)

Gerçekten bunu/yazılım mühendisliğini sevdiğimi düşündüm, özellikle de tüm hayatım boyunca bilgisayarların başında büyüdüğüm, bu konuda oldukça okuryazar olduğum ve pek çok ders aldığım için, ancak robotik dersinden sonra kodlamadan nefret ettim ve açıkçası bundan bir ömür boyu keyif alamayacağımı düşündüm.

bununla birlikte, benim en büyük ilgi alanım pt ve ardından Elec veya makine mühendisliği geliyor. Gerçekten hemşire olmayı düşündüm çünkü iş güvenliğine ve finansal özgürlüğe açılan kapının sonuna kadar açık olduğu çok açıktı. ama çocukken annemin (hemşireydi) eve çok bitkin bir şekilde döndüğünü gördüğümü hatırlamak, sonra uyanıp tüm bunları esasen bütün hafta boyunca yaşamak beni tekrar düşünmeye sevk etti. gölgeleme durumu daha da iyileştirmedi, elbette biraz strese katlanabilirim ama uzun süre buna değip değmeyeceğini bilmiyorum.

Beni yanlış anlamayın, biliyorum ki benim "özgürlük standartları" Bahsettiğim soruların elde edilmesi kolay değil ve bazıları için rahatsız edici bir soru olabilir, çünkü kelimenin tam anlamıyla soruyorum. "mükemmel" iş ama sadece gelecekte hangi kariyerin iyi görüneceğini bilmek istedim, bu yüzden bu standarda ulaşma şansımı en üst düzeye çıkarabilir miyim.. bana karşılığını verdiği sürece erken aşamalarda acı çekmem umrumda değil.