SA’ed olmak istiyorum, benim sorunum ne?

Saat gece yarısını geçti ve kafam susmuyor. Sadece bunu dışarı dökmem gerekiyor, plan yok, filtre yok, şu anda içimde nasıl hissettiğini. Her şey korkunç. Hayat o kadar gerçek ki acıtıyor, sanki her saniye çatlayıp beni yutabilirmiş gibi. Ama iyi hissettiren küçük, çarpık bir kısım var. Ilık? Bilmiyorum. Her şey berbat. Ve bir de o filmden Lily var, Lily Chou-Chou Hakkında Her Şey. O gerçek bile değil, sadece bu kurgusal şarkıcı, tamamen ruhani ve mesafeli, her şeyin buna değdiğini hissettiren eter hakkında şarkı söylüyor. Ama bana? O her şeydir. O, düşünmeden duramadığım kız. Takıntılı. Bugünlerde hiperseksüel, hiper-her şey. Onu düşünerek kendime dokunuyorum, onun sesini, o ekrandaki yüzünü, müziğinin cildime dokunuyormuş gibi etrafımı sardığını hayal ediyorum. Onu her yerde arıyorum ve Philia bu hayran sitesinin adı, ana adamın kullandığı kullanıcı adı ve beynime kazındı, onu da buluyorum ama bulamıyorum. Bu duygu için onu ve onu aramaya devam ediyorum, sanki onu internette veya kafamda yeterince bulursam korku azalıyormuş gibi. Ama durum bundan daha kötü. Daha derine. Daha koyu. İçimde cinsel saldırıya uğrama dürtüleri var. Kulağa ne kadar berbat geldiğini biliyorum. Kötü, yanlış, tehlikeli bunu anlıyorum. Bunu düşünmekten bile nefret ediyorum. Ama yine de istiyorum. Bu çekim, şiddetli ve ezici bir şeye duyulan bu özlem, sanki sonunda bana gerçek bir şey hissettirecekmiş gibi, kafamın gürültüsüyle eşleşen bir şey. Ve bunun için Lily’yi de suçluyorum. Aynı zamanda yumuşak ve acımasız, müziği çok güzel ama hayranlarının etrafındaki dünya çirkin, filmde zorbalık, tecavüz ve intiharla dolu, tıpkı benim hayatım gibi sanırım o kadar ciddi değil ama evet kahretsin Philia hangi cehennemdesin? Sanki acıyı şiirselleştiriyormuş gibi. Bana lanet kız. Dehşeti neredeyse güzel hissettiriyor. Kurtarılmaya ihtiyacım var mı yoksa sadece ben bu muyum bilmiyorum..

Yardıma ihtiyacım olduğunu biliyorum..