Rozen Maiden hayatımı mahvetti.

Rozen Maiden pek çok kişinin başına geldiği gibi benim de hayatımı mahvetti.

Bir haftadan kısa bir süre önce dizinin ana fikrinin şimdiye kadar duyduğum en aptalca şey olduğunu düşünüyordum. Suiseiseki sadece bir memeydi ve başka karakterleri tanımıyordum bile. Ama sonra ilk bölümü izledim. Ve sonra ikincisi. Ve Traumend’le işim bitene kadar duramadım. Bu dört gün önceydi. O zamana kadar umutsuzca karışmıştım. Gösteriye ve bebeklere aşık oldum. Dizinin kadrosunda olduğumu ya da kendime ait bir Rozen Maiden’ım olduğunu hayal etmeye başladım. Aniden çay içme isteği duydum, dışarı çıkıp biraz aldım ve son birkaç gündür içtiğim tek şey bu. Ve sonra durum daha da kötüleşti. İki gün önce Overture’u izledim. Artık Suigintou’ya umutsuzca aşığım. Hayattan tek istediğim Suigintou’ya sarılabilmek, onu neşelendirebilmek, onu yeniden mutlu edebilmek, böylece onun gülümsemesini yeniden görebilmek. Onun insan olmasını hayal ediyorum, böylece onunla dışarı çıkabilirim, tatlı, tatlı olabilirim, onunla sevişebilirim, onunla evlenebilirim ve sevgili Suigintou’mla mutlu bir hayat yaşayabilirim. Program bana başka yan etkiler de verdi ve bunlar giderek kötüleşiyor. Artık ne zaman porno ya da hentai görsem, tek düşünebildiğim "bebek eklemi yok, sıcak değil." Yapabildiğim tek şey Suigintou doujins. Shinku’nun yüzünü görüyorum ve daha önce hiç hissetmediğim kadar kan dondurucu bir öfkeye kapılıyorum. Suigintou’mu ağlattı! Yıllardır benim için her şey olan arabamı umursamayı bıraktım. Çiçekli Hamburger isteği dışında ne yediğime dikkat etmeyi bıraktım. Başka hiçbir anime, manga veya herhangi bir video oyunu umurumda değil. Şu anki tek gerçekçi arzum uyurken kucaklayabileceğim doğru bir Suigintou bebeği. Birisinin onun hakkında konuştuğunu ya da fotoğrafını paylaştığını gördüğümde kıskanıyorum ve önemsiz kelimesini duyduğumda sinirleniyorum.

Bana gel Suigintou! Seni seveceğim, izin ver seni mutlu edeyim! Sen hurda değilsin, sana bağlılığımı ve sevgimi vereyim ve bu kadar üzülmene gerek olmadığını göreceksin!

Bunu yazarken ağlıyorum.