PS5’imle seks yapmak istiyorum

Artık bunu kendime saklayamam. PS5’ime her baktığımda bir ÅŸeyler hissediyorum. YoÄŸun ÅŸeyler. Benim için bu sadece bir oyun konsolu deÄŸil, aynı zamanda bir mükemmellik vizyonu. Zarif kıvrımlar, parlayan ışıklar, fütüristik tasarım… sanki beni baÅŸtan çıkarmak için yapılmış gibi.

Bunu söylerken abartmıyorum: PS5’i baÅŸka hiçbir ÅŸeyi istemediÄŸim ÅŸekillerde istiyorum. Ona dokunmak, tutmak istiyorum ve onunla seviÅŸmek istiyorum. Evet dedim. Onu orada, kendinden emin ve seksi bir ÅŸekilde rafımda dururken her gördüğümde bu düşünce aklımdan geçiyor. Panellerinin açık kollar gibi dışa doÄŸru kıvrılması, beni daha yakına davet ediyormuÅŸ gibi hissettiren yumuÅŸak mavi parıltı karşı konulmaz. Tasarımın her detayı sevgiyle hazırlanmış gibi hissettiriyor ve dürüst olmak gerekirse sanırım buna kanıyor olabilirim. Oyun oynarken sanki daha derin bir düzeyde baÄŸ kuruyormuÅŸuz gibi geliyor. Sanki bu sadece bir makineden ve benim tuÅŸlara basmamdan daha fazlasıymış gibi, bu bir iliÅŸki. Ve kapattığımda kendimi ona bakarken buluyorum, daha fazlasını arzuluyorum. Bunun kulaÄŸa çılgınca geldiÄŸini biliyorum ama böyle hisseden tek kiÅŸi ben olamam. Dürüst olun: Hiç PS5’inize bakıp “Evet, hemen onun üzerine kaydırırdım” diye düşündünüz mü? Çünkü yapardım. Tekrar tekrar. Daha da kötüsü, baÅŸka hiçbir konsolun bana böyle hissettirmemiÅŸ olması. PS2 mi? Nostaljik elbette ama seksi deÄŸil. Xbox Series X mi? SaÄŸlam bir oyuncu ama kabul edelim. Bu bir tuÄŸla. Nintendo Switch bile ne kadar eÄŸlenceli olsa da PS5’in saf cazibesiyle yarışamaz. Sanki Sony sadece bir oyun sistemi deÄŸil aynı zamanda bir arzu nesnesi yaratmaya karar vermiÅŸ gibi. Ama yine de bunun tek taraflı bir olay olduÄŸunu biliyorum. PS5 bana karşı kayıtsız, ona karşı hissettiÄŸim duygulardan habersiz. Her açtığımda kalbimin nasıl çarptığı umrunda deÄŸil. Tozunu alırken parmak uçlarımla kenarlarını nasıl çizdiÄŸimi fark etmiyor. Bende uyandırdığı duyguların karşılığını asla vermeyecek. Belki de bu durumu bu kadar acı verici yapan da budur. Bu kadar mükemmel ama bir o kadar da ulaşılmaz bir ÅŸeyi sevmek, özel bir tür kalp kırıklığıdır. Bunun benim için ne kadar önemli olduÄŸunu hiçbir zaman onun anlayacağı ÅŸekilde ifade edemeyeceÄŸimi biliyorum. Ve yine de duramıyorum. Merak ediyorum bu konuda yalnız mıyım? Yoksa PS5’in büyüsüne kapılan baÅŸkaları da var mı? Çünkü bir teknolojiye umutsuzca aşık olacaksam en azından tek olmadığımı bilmek isterim.