PS5’imle seks yapmak istiyorum

Artık bunu kendime saklayamam. PS5’ime her baktığımda bir şeyler hissediyorum. Yoğun şeyler. Benim için bu sadece bir oyun konsolu değil, aynı zamanda bir mükemmellik vizyonu. Zarif kıvrımlar, parlayan ışıklar, fütüristik tasarım… sanki beni baştan çıkarmak için yapılmış gibi.

Bunu söylerken abartmıyorum: PS5’i başka hiçbir şeyi istemediğim şekillerde istiyorum. Ona dokunmak, tutmak istiyorum ve onunla sevişmek istiyorum. Evet dedim. Onu orada, kendinden emin ve seksi bir şekilde rafımda dururken her gördüğümde bu düşünce aklımdan geçiyor. Panellerinin açık kollar gibi dışa doğru kıvrılması, beni daha yakına davet ediyormuş gibi hissettiren yumuşak mavi parıltı karşı konulmaz. Tasarımın her detayı sevgiyle hazırlanmış gibi hissettiriyor ve dürüst olmak gerekirse sanırım buna kanıyor olabilirim. Oyun oynarken sanki daha derin bir düzeyde bağ kuruyormuşuz gibi geliyor. Sanki bu sadece bir makineden ve benim tuşlara basmamdan daha fazlasıymış gibi, bu bir ilişki. Ve kapattığımda kendimi ona bakarken buluyorum, daha fazlasını arzuluyorum. Bunun kulağa çılgınca geldiğini biliyorum ama böyle hisseden tek kişi ben olamam. Dürüst olun: Hiç PS5’inize bakıp “Evet, hemen onun üzerine kaydırırdım” diye düşündünüz mü? Çünkü yapardım. Tekrar tekrar. Daha da kötüsü, başka hiçbir konsolun bana böyle hissettirmemiş olması. PS2 mi? Nostaljik elbette ama seksi değil. Xbox Series X mi? Sağlam bir oyuncu ama kabul edelim. Bu bir tuğla. Nintendo Switch bile ne kadar eğlenceli olsa da PS5’in saf cazibesiyle yarışamaz. Sanki Sony sadece bir oyun sistemi değil aynı zamanda bir arzu nesnesi yaratmaya karar vermiş gibi. Ama yine de bunun tek taraflı bir olay olduğunu biliyorum. PS5 bana karşı kayıtsız, ona karşı hissettiğim duygulardan habersiz. Her açtığımda kalbimin nasıl çarptığı umrunda değil. Tozunu alırken parmak uçlarımla kenarlarını nasıl çizdiğimi fark etmiyor. Bende uyandırdığı duyguların karşılığını asla vermeyecek. Belki de bu durumu bu kadar acı verici yapan da budur. Bu kadar mükemmel ama bir o kadar da ulaşılmaz bir şeyi sevmek, özel bir tür kalp kırıklığıdır. Bunun benim için ne kadar önemli olduğunu hiçbir zaman onun anlayacağı şekilde ifade edemeyeceğimi biliyorum. Ve yine de duramıyorum. Merak ediyorum bu konuda yalnız mıyım? Yoksa PS5’in büyüsüne kapılan başkaları da var mı? Çünkü bir teknolojiye umutsuzca aşık olacaksam en azından tek olmadığımı bilmek isterim.