Gittiğim her yerde, işte, evde, arkadaşlarımla takılırken (iki ayda bir sevebildiğim zaman) görüldüğümü hissetmiyorum. Konuşabildiğimi veya kendimi ifade edebildiğimi hissetmiyorum. Korkunç derecede moral bozucu.
Babasının yanında resepsiyonist olarak çalışan ve yarı zamanlı olarak köpek kulübesinde çalışan 20 yaşında bir kadınım. Resepsiyonist olarak iş arkadaşım olarak babamdan başka kimsem yok ve onunla havadan sudan konuşmaktan bile hoşlanmıyorum çünkü o çılgın bir narsist ama bana başka herhangi bir yerde ödeyebileceğinden daha fazla para...Devamını Oku
