Şubat 8, 2026
Moda alanında çalışıyorum….umutsuzca onu geride bırakmaya çalışıyorum
Ağustos’ta (29F) 30 yaşıma giriyorum ve hayatım boyunca moda endüstrisinde çalıştım. Perakende (görsel ürün sorumlusu, mağaza müdürü), gardırop stilisti, stilist yardımcısı ve şu anda kendi giyim işimi yürütüyorum.
Kendimi çok bitkin ve hayal kırıklığına uğramış hissederek umutsuzca sektörden ayrılmaya çalışıyordum. Ego, israf, öpüşme ve dürüst olmak gerekirse? Kişisel akıl sağlığım açısından gerçekten çok kötü (ED geçmişi, kaygı vb.) Modayı her zaman sevdim ama artık bunu yapamam.
Her ayrılmayı denediğimde işe yaramadı. Bir hukuk firmasında kurumsal etkinlik planlamacısıydım, tam zamanlı bir dadıydım (şimdiye kadar yaptığım en zor iş)… ve sürekli modaya geri dönüyorum. İşte şu anki artıları ve eksileri listem:
AVANTAJLARI:
-Aslında işimin EN İYİ kısmı olan programımı yapıyorum
-yaratıcı gücüm tatmin oldu. Tüm gün boyunca hiçbir engel, sınırlama veya üzerimde dolaşan biri olmadan yaratıyorum
– Ne yapacağımın söylenmesinden nefret ediyorum. Geri bildirimi takdir ediyorum ama birisi beni mikro düzeyde yönetiyorsa bununla gerçekten mücadele ediyorum
-Çalışmadaki esnekliğe iyi yanıt veriyorum – 40 saatlik katı işler zordur…Böyle bir işi 3 aydan fazla sürdüremem 🙁
EKSİLERİ
– hepsi sosyal medya. Herhangi bir yere ulaşmak için kelimenin tam anlamıyla bir sosyal medya sevgilisi olmanız gerekiyor (dürüst olmak gerekirse bu günlerde her türlü iş için!!) Çevrimdışı olmayı hayal ediyorum.
-bayram ya da kıtlık gerçektir. İş aktığında, bu iyi. Ancak bazen (bir stilist olarak) herhangi bir işim olmadığı AYLAR olabiliyor. İstikrarsızlık beni neredeyse 7/24 panik halinde tutuyor
-tatmin edici değil. Evet, yaratıcı olmaktan keyif alıyorum (bu yıl bir dergi hazırladım ve çok eğlendim) ama gerçek para kazanmaya gelince, iş ruhsuz ve ezici oluyor ve sektörün ahlaki sonuçlarını aşamıyorum.
Bir yılı aşkın süredir iş başvurularında bulunuyorum ve yalnızca bir görüşme ayarladım. Bilmiyorum beyler. Kendimi işe yaramaz ve umutsuz hissediyorum… Bir gömleğin kamerada güzel görünmesini sağlayabilirim… harika. Başka hiçbir değerli yeteneğim olmadığını hissediyorum (bunun değeri ne olursa olsun ben kesinlikle işe alınmış bir kişiliğim!!! Lmao)
Bu noktada her şeye açığım ama aslında benim için önemli olan bir çeşit istikrar, mütevazı ama yaşanabilir bir ücret, anlamlı bir iş ve biraz esneklik. Her gün bir geleceğimin olmayacağından korkuyorum. Burada kim tamamen sıfırdan başladı? Okula geri döndün mü? Taşınmak? Nasıl ve nerede!!! Lütfen çaresizim.
Etiketler:
3 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
I left a similar vibe industry at 31 and felt the same panic. Your skills actually translate well to ops and coordination roles, like project coordinator, studio or production coordinator, admin for creative teams, or customer success at a software or ecom company. You’re used to juggling moving parts, deadlines, picky stakeholders, and you can document processes, that’s gold. Try rewriting your resume around outcomes, timelines, budgets, vendor wrangling, and logistics instead of “styled X.” Volunteer to PM a small community project or help a local nonprofit run an event and use that to build a portfolio. If you want remote, the big boards can be a mess with ghost jobs, so I’d also throw your email on wfhalert, it just sends vetted remote roles like admin and support so you’re not wading through scams. Give yourself 3 to 6 months in a bridge role, then level up into ops or CS with a promotion path. You’re not starting from zero, you’re reframing what you already do.
Girl, you need to stay where you are. Most jobs are unfulfilling. I work in soul crushing banking. STAY WHERE YOU ARE.
You only live once. If you don’t like your job save up and go back to school for a stable career that you feel you will be able to handle.