M18, depresif ve daha önce hiç bu kadar kafası karışık hissetmemiştim

M18. Son zamanlarda her şeyi bırakıp yurt dışına, belki de Kanarya Adaları’na taşınmayı düşünüyordum çünkü orada iki hafta geçirdim ve hoşuma gitti. Ben İtalya’lıyım. Lise son sınıftan ayrıldım o yüzden diplomam yok. Şu anda benim de birikimim yok.
Buna rağmen, elimden geleni yaparak genellikle ayda 1.000 ila 2.000 avro kazanmayı başardım ve hâlâ kendime inanıyorum. Ama şimdi kendimi sıkışmış ve kaybolmuş hissediyorum. Yeni bir başlangıca ihtiyacım var ve aileme bağlı kalmayı sevmiyorum. Aylardır İtalya’da bir iş bulmaya çalıştım, herhangi bir iş ama hiçbir şey işe yaramadı. İkinci nesil bir göçmenseniz ve nitelikleriniz yoksa kimse sizi işe almak istemiyor gibi geliyor. İnsanlar bana beklememi ve sabırlı olmamı söylüyor ama artık bununla başa çıkamıyorum.
Sanki burada bana yer yokmuş gibi geliyor. Bu yüzden doğduğum yere ve soyadıma bağlı kalmadan, ayrılmayı, denize yakın yaşamayı, farklı bir hayat kurmayı ve sıfırdan başlamayı düşünüyorum. Gelecek garantisi olmadan, parasız ayrılmanın riskli ve neredeyse çılgınca olduğunu biliyorum. Ama burada kalmak beni hiçbir yere götürmüyor ve her geçen gün kendimi daha da boş hissediyorum. Risk almak anlamına gelse bile, hâlâ gençken yaşadığımı hissetmeye çalışmak ve şansımı denemek istiyorum.
Aptallık mı ediyorum, yoksa bunun işe yarayacağını mı düşünüyorsun? Kimse böyle bir şey yaptı mı? İçgüdülerimi takip etmeli miyim? Teşekkürler.