Kendimi bir yol ayrımında sıkışmış gibi hissediyorum

Son zamanlarda çok şey ortaya çıkıyor. Son birkaç yıldır devlet üniversitesinde okuyordum çünkü liseden mezun olduktan sonra ne yapacağımı bilmiyordum. Bundan kesinlikle nefret ediyorum ama artık bir üniversiteye geçiş yapabiliyorum. Bu özel üniversiteye gitmeyi planlamamın tek nedeni, Ormancılık alanında eğitim vermeleridir. Gerçekten ilgilendiğim tek bölüm bu çünkü fiziksel olarak aktif olmayı ve ormanda olmayı tercih ediyorum. Eğer bu olmasaydı, muhtemelen şimdiye kadar fiziksel olarak aktif olacağımı ve borç konusunda endişelenmeme gerek kalmayacağını bildiğim esnafa girmeyi denerdim. Bütün bu parayı üniversiteye gitmek için umursamadığım veya tatmin olmadığım bir şey için harcamak istemiyorum.

Ancak aynı zamanda Ormancılığın buna değip değmeyeceğini de merak ediyorum. Esnaf temelde yardım çığlıkları atarken, sürekli karıştırılan bir sektör bu. Ayrıca babamın, iyi bir mali yardım olmadan (ki bunlar hala ne kadar alacağımı bulmayı bekliyordum) her türlü borca ​​gireceğim ve bu alanın, en azından tipik olarak ilk 5 yıl içinde, bunu yakın zamanda ödeyemeyeceği konusunda kafama bir şüphe tohumu ekmesi de yardımcı olmadı. İstikrarlı bir yaşam sürdürmenin pek uygun olacağını düşünmüyor. Bunun sonuçta benim seçimim olduğunu, onun ya da başkasının değil, biliyorum ama bu şeyleri içselleştirmemek benim için zor.

Şimdilik sadece devlet üniversitesindeki son derslere çalışıyorum. Kendimi sıkışmış hissediyorum. Artık üniversiteye gitmek istemiyorum ama ilgilendiğim tek bölüm bu. Gerçekten kuzeyde yaşayabilmek istiyorum çünkü buradan nefret ediyorum ama işler sınırlı.