Kendim için bir gelecek göremiyorum, 22 yaşında başarısız olduğumu hissediyorum ve hayatımla ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yok.

Kötü bir bölümle (psikoloji) mezun oldum ve geç okulla ilgili orijinal planlarımın gerçekleşmeyeceğini fark ettim. Üniversiteden o kadar tükenmiştim ki, mezun olmadan bir yıl önce, hayalini kurduğum kariyer yolumun (psikiyatri) aslında bana göre olmadığını, sadece vaat ettiği parayı sevdiğimi fark ettim. Dürüst olmak gerekirse artık psikoloji alanında çalışmak isteyip istemediğimi gerçekten bilmiyorum, insanlarla etkileşim kurmanın hiç de bana göre olduğunu düşünmüyorum ve berbat bir iletişimciyim (siz söylemeden önce evet bunu daha önce fark etmediğim için aptalım ve kalbimin orada olmadığı bir şeye bu kadar zaman ve para harcayacak kadar sorumsuz olduğumu biliyorum, bunu kendime 8 ay önce mezun olduğumdan beri her gün en az bir düzine kez söylüyorum).

Şu anda bir benzin istasyonunda çalışıyorum ve bunun artık sadece benim hayatım olduğunu hissediyorum. Ailem vefat ettiğinde veya artık onlarla yaşamamı istemediğinde kemikleri kırılacağıma göre, saat başına 11.20 yaşamak için yeterli değil. Ara sıra işlere başvuruyorum, bazen bir sürü iş gönderiyorum, bazen de haftalarca hiç göndermeden geçiyorum. Nadiren yanıt alıyorum ve yaptığım tüm görüşmeler reddedilmeyle sonuçlanıyor. Daha iyi bir şey bulsam bile zihinsel olarak benzin istasyonunda çalışmanın ötesinde işler yapabilecek kapasitede olduğumu düşünmüyorum, o kadar akıllı değilim ve çok kolay strese giriyorum.

Ailemin üniversitede bana yardım etmesini sağladım ve şimdi onları başarısızlığa uğrattım, bana söylemeseler bile seçimlerimden dolayı bana gerçekten içerlediklerini düşünüyorum. Hayatımda ne yapmak istediğime dair hiçbir fikrim yok ve kendimi sıkışmış hissediyorum. Kendim için belirsizlik ve yoksulluktan başka bir gelecek hayal edemiyorum.