Şubat 15, 2026
Kayıp Duygu
Şu anda 24F, yakında 25 yaşına girecek.
Üniversiteye gittim, 22 yaşında hukuk öncesi diplomamı aldım
O zamandan bu yana hükümet ve özel hukukta hukuk asistanı olarak çalıştı
Avukat olmak istemediğimi çok çabuk anladım
İşlevsiz bir ailede büyüdüm, babam girip çıktı, 13 yaşımdan itibaren anormal miktarda acı yaşadım, amcamın öldürülmesi özellikle beni etkiledi. 8. sınıfa kadar okulda zorbalığa maruz kaldı. Kelimenin tam anlamıyla Ekim 2025’e kadar yanlış kararlar verdim ve maddeleri değişen derecelerde kötüye kullandım (sonunda tamamen ayıldım). 15-20 yaşları arasında birbirine bağımlı ilişkiler yaşadım (2), sonra 20-23 yaşları arasında, aldatanlarla ve beni küçümseyen erkeklerle birlikte kalıyorum (temelde iyi bir ole “tıpkı babam gibi bir adamla çık” hikayesi)
Neyse, 25 Ekim’inde alkollü araç kullanıp 0,10’luk bir atış yaptığımda her şey doruğa çıktı ve yıllardan sonra ilk kez annemin evine taşındım.
Zihinsel şeyler üzerinde çalışıyorum ve tutarlı bir rutine giriyorum vb.
Ama şimdi 25 yaşına girmek üzereyim. Hayatımda ilk defa bir “planım” yok. Bundan sonra ne yapmam gerektiğini bilmiyorum, sadece hukuk fakültesine gitmek istemediğimi biliyorum. Temel olarak şu andaki hedeflerim akıcı bir şekilde İspanyolca öğrenmek, yeniden bir araba satın almaya yetecek kadar para biriktirmek ve okumak istediğim kitapları okumak.
Kariyer yolumu hiç bilmiyorum, memleketimde yaşıyorum, farklı bir şehirde sahip olduğum arkadaşlarımdan uzakta yaşıyorum. Arabam yok, mahkeme tarihime kadar kamu hizmeti yapıyorum böylece davama yardımcı olur + yapacak bir şeyler olur. Aynı yer bana iş teklif etmek istiyor ve sanırım ekleyecek veya geçiş yapacak başka bir şey bulana kadar bunu para için yapacağım.
Benim için “çok geç” olduğunu hissediyorum, özellikle ciddi ilişkiler içinde olan birçok akranla karşılaşmak, yüksek lisans diploması almak, evlilik, seyahat vb.
Herhangi bir tavsiye takdir edilmektedir. Gerçekten tavsiye isteyebileceğin insanlar yok.
Etiketler:
2 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
It is definitely not “too late” (take it from a 25 year old who’s finishing her bachelors degree this spring). I think that having time where you don’t know what’s next can be healthy. You sound like you had a very clear plan for a long time and then it didn’t work out- which is fine! It is normal to have different goals and directions throughout your life, imagine how boring things would be if your interests never changed. If grad school is something you’re interested in and can feasibly manage right now, I think that could be a great option. If it’s not, think about the things you actively want to do, not just what you feel like you should do to check arbitrary boxes on an imaginary list. What did you want to be when you grew up, as a kid? What things still bring you joy? While the answers to these may not necessarily lead to a career, it can help you recognize other options that you may not have seen or been aware of before.
It was definitely tough when I was arrested at 19. At that time NY took MJ seriously and the lawyer was expensive.
You learn and act differently after an experience like that which can build a smart person’s personality in a good way.
My attitude at 23 when I got my first FT job was happiness to be able to start at the bottom.
It was equivalent to 40k today with benefits and it is still one of my happiest moments in my life.
Now my net worth is a couple of million and I think gratitude is part the reason I have done well.
Most people in this world entitled are people who go nowhere.