Kayıp değilsin. Sadece seçim yapmaktan korkuyorsun.

Size aslında neler olduğunu anlatayım.

Yolunuz konusunda kafanız karışık değil.

Ne istediğini biliyorsun.

Ya da en azından işe yarayabilecek 3-4 şeyi biliyorsunuz.

Ama seçemezsin.

Böylece araştırma modunda kalırsınız.

Başka bir değerlendirme yaparsınız.

Sen başka bir soru sor.

Başka bir kitap okursun.

Kendine ihtiyacın olduğunu söylüyorsun "daha fazla netlik."

Ama işte gerçek:

Kafa karışıklığınız sizi yanlış seçim yapmaktan korumuyor.

Kafa karışıklığınız sizi HERHANGİ bir seçim yapma sorumluluğundan koruyor.

Çünkü asla seçim yapmazsan, asla yanılmazsın.

Eğer asla taahhüt etmezseniz, asla başarısız olamazsınız.

Eğer kalırsan "bunu çözmek," Yetenekli olup olmadığınızı asla öğrenmenize gerek yok.

Karışıklık bir savunma mekanizmasıdır.

Seni güvende tutar.

Seni küçük tutar.

Seni sıkıştırır.

Yıllardır bu programı yürüttüğüm için biliyorum.

Kendime öyle olduğumu söyledim "girişimci" Ve "seçenekleri keşfediyoruz."

Gerçekten mi? İşe yaramayacak bir şeye girişmekten korkuyordum.

Bu yüzden dropshipping’i denedim. Arızalı.

Kapıdan kapıya satış yapmayı denedim. Arızalı.

Bir eko-mağaza kurdum. Arızalı.

Her seferinde kendime söyledim "Henüz doğru şeyi bulamadım."

Asıl sorun mu?

Yanlış değişken için optimizasyon yapıyordum.

Başarısı garanti olan yolu bulmaya çalışıyordum.

Spoiler: Bu yol mevcut değil.

Ne değişti:

sormayı bıraktım "güvenli seçim nedir?"

sormaya başladım "hizalanmış seçim nedir?"

Hizalama başarıyı garanti etmez.

Ancak yanlış hizalama acı çekmeyi garanti eder.

Hizalanmış bir yolda başarısız olsanız da yine de iyi olabilirsiniz.

Yanlış hizalanmış bir yolda başarılı olabilirsiniz ve ölmek isteyebilirsiniz.

Biliyorum. Yaptım.

Başkalarının işletmeleri için 20 milyon dolarlık değer elde edildi.

İyi para kazandım.

İçeride ölü hissettim.

Çünkü hiçbir zaman parçası olmak istemediğim bir sistemin içinde optimizasyon yapıyordum.

Bu alt başlıkta şunu görüyorum:

İnsanlar soruyor "ne yapmalıyım?" zaten bildiklerinde.

Sadece seçim yapacak kadar kendilerine güvenmiyorlar.

Bu yüzden harici doğrulamayı beklerler.

Bir işaret bekliyorlar.

Kesinlik bekliyorlar.

Ancak kesinlik seçimden önce gelmez.

Kesinlik SONRA gelir.

Seçtikten sonra.

Taahhüt ettikten sonra.

Yürümeye başladıktan sonra.

Kimsenin sana söylemediği şey:

Şu anki yolunuz zaten sizi başarısızlığa uğratıyor.

Kalmak "kafası karışmış" güvende hissediyor.

Ama değil.

Seçmediğiniz her gün, varsayılan olarak yanlış hizalamayı seçtiğiniz gündür.

Analiz felcinde kaldığınız her hafta hayatınızın değişmediği bir haftadır.

Netlik için beklediğiniz her ay, önemli bir şey inşa etmiş olabileceğiniz bir aydır.

"güvenli" seçim aslında tehlikeli olanıdır.

Peki ne yaparsın?

İzin beklemeyi bırakın.

Kesinlik beklemeyi bırakın.

Beklemeyi bırak "doğru cevap."

Kendinize şunu sorun:

Başarısız olamayacağımı bilseydim neyi seçerdim?

Kendime güvenseydim ne inşa ederdim?

Riskli olsa bile gerçekte hangi yol benim değerlerime uygundur?

O zaman bunu seç.

Çalışması garantili olduğundan değil.

Ancak, mükemmel bir şekilde sonuçlanmasa bile uyumlu bir yol takip edilmeye değer olduğu için.

Hizalamayı seçmek, takılıp kalmaktan daha fazla güvenlik sağlar.

En azından hizalı bir yolda hareket ediyorsunuz.

En azından gerçek bir şey inşa ediyorsun.

En azından bileceksin.

soru değil "yolum ne?"

Soru şu: "birini seçmeye hazır mıyım?"

Çünkü zaten biliyorsun.

Sadece korkuyorsun.

Ve bu sorun değil.

Yine de seç.