Kayboldum ve kafam karıştı.

Bu yüzden, bir yıldan fazla süredir çalıştığım bir işten kovulduktan sonra (aptalca bir IMO yüzünden) bir yıldan fazla bir süredir işsizim. İşsiz kaldığım ilk birkaç ay boyunca, farklı işlere defalarca başvurmayı denedim ama sonuç alamadım. İş bulma konusunda geleneksel yaklaşımla gitmeyi bıraktığım yerden o kadar cesaretim kırıldı ki, daha geleneksel olmayan bir yola gitmem gerektiğini fark ettim. Köpekleri gezdirmek, kedileri beslemek, bitkileri sulamak, eşya satmak gibi tuhaf işler yaptım, hatta son zamanlarda Spark sürücüsü olmaya bile başladım. Nihai hedefim müzik alanında kariyer yapmak ama biliyorum ki bu yol en zor olmasa da en zor yollardan biri ve aslında sıfırdan başlıyorum. Ben de neredeyse bir yıldır ailemle yaşıyorum. Babam ne kadar zahmetli ya da zor olursa olsun her işi kabul etmem gerektiğine inanıyor. “Sadece bir iş sahibi olmak için bir iş sahibi ol” temel olarak onun sloganıdır. Sorun şu ki bunu son 3 yıldır yapıyorum ve bu şekilde ilk etapta bulunduğum yere geldim. Kendimi umutsuz hissediyorum ve durağanlaşacak kadar baskı altındayım. Sanki nereye gideceğimi, nasıl ilerleyeceğimi bilmiyorum. Herhangi birinin bir şeyi varsa, o zaman bu çok makbule geçer çünkü artık bilmiyorum.