Nisan 4, 2026
Karanlık korkumu gidermek için bodrumdaki canavara mastürbasyon yapmaya başladım ve artık korku filmlerini tahrik olmadan izleyemiyorum.
(Bu, noktalar arasında zıplayarak biçimlendirildiyse özür dilerim, gerçekten yukarı çıkıp peynirimi ve simitlerimi yemek istiyorum, bu yüzden bunu yazarken aklım biraz başka yerde.)
Tam olarak baÅŸlığın söylediÄŸi ÅŸey. Ben (24M) çocukluÄŸumdan beri karanlıktan korkarım. Her zaman büyük, kıllı, örümcek benzeri bir canavarın beni kovaladığını ve ÅŸiddetle parçaladığını hayal ederim. Barnyard’dan gelen vahÅŸi Mike’ı düşünün, ancak kolları ve bacakları çok daha uzun, büyük mavi gözleri ve kahverengi yerine siyah saçları var.
Ergenlik yaşlarımın sonlarında erkeklerden hoşlandığımı fark ettim ve yirmili yaşlarımın başında eşcinsel olduğumu anladım. Büyürken, hangi evde yaşarsak yaşayalım her zaman bir bodrum katımız vardı (askeri bir velettim, bu yüzden ÇOK dolaştık) ve o şeyin beni merdivenlerden yukarıya kadar kovaladığını hayal ederdim.
Bir noktada, çevrimiçi pornografiye bakarken, vahÅŸi Mike’a benzer bir ÅŸeyle karşılaÅŸtım ve bu nedenle her zaman hayal ettiÄŸim bodrum canavarına benzer bir ÅŸeyle karşılaÅŸtım ve bu beni meraklandırdı. Bir noktada (tam olarak ne zaman olduÄŸunu hatırlamıyorum ama 2019’da liseden mezun olmadan önce olduÄŸunu biliyorum) Tanrı’nın öngördüğü bir nedenden dolayı onun beni öldürmek yerine beni kovaladığını ve becerdiÄŸini hayal etmeye baÅŸladım. Açıkçası bu beni öldürmekten çok daha az korkutucuydu, bu yüzden merdivenlerden yukarı koÅŸarken bunu düşünmeye devam ettim. Gerçekten iyi çalıştı. Birkaç hafta içinde merdivenlerden yukarı koÅŸmayı bıraktım ve kapıyı arkamdan çarpmak gibi kötü alışkanlığımdan vazgeçtim.
Komik olduğunu düşünmüştüm ama bunun utanç verici olduğunu bilmeyecek kadar ileri gitmedim, bu yüzden bundan kimseye bahsetmedim. Merdivenlerden yukarı çıkarken kendi kendime şunu düşünürdüm: "ah hayır! bu çok kötü olurdu!" veya "üvey canavar! Ne yapıyorsun?". Korkmamı engellemek için beni güldürecek şeyler.
Ancak tüm bunları yapmanın sorunu, bunun zihnimde saÄŸlamlaÅŸmış olmasıdır. Son birkaç yıldır korku benim hayatımın büyük bir parçası haline geldi. "tercihler". Bu yüzden ara sıra bu ÅŸeyi becerme düşüncesine masturbasyon yapmamın yanı sıra, en azından biraz tahrik olmadan korku filmleri izleyemiyorum veya korku podcast’lerini dinleyemiyorum. Bu çok da kötü bir sorun deÄŸil ama bu tür medyayı tükettiÄŸimde içinde olmak istediÄŸim o korku dolu boÅŸluktan beni kurtarıyor.
Benzer bir deneyime sahip olan ve ben korku medyasını tüketirken bu duyguları sakinleştirme konusunda tavsiyesi olan varsa çok makbule geçer.
Etiketler: