J*B’İMDEN NEFRET EDİYORUM!!!

j’mden nefret ediyorumb, tamam mı? Çünkü FAST FOOD’da çalışıyorum, değil mi? İÇECEKLERİ ben yapıyorum. Sana göstereyim. Sprite. Pepsi. Diyet Kola. Birisi bana Pepsi, Kola, Diyet Kola ve Diyet Pepsi arasındaki FARKIN ne olduğunu anlatsın. Hepsinin tadı AYNI, tamam mı? ÜÇ KALORİ FARKI gibi. Aman Tanrım. Ve sonra insanlara LIGHT BUZ veriyorum. “Hayır, normal buz istedim.” Veya “Hafif buz istiyorum” gibi. Her şey ÖZBEKTİR, tamam mı? Benim için hafif. Seni bilmiyorum. Mesela DUR. Beni yalnız bırakın. Artık bunu yapmak istemiyorum. Her gün işe gittiğimde KORKU içindeyim. MÜŞTERİLERDEN korkuyorum. İŞ ARKADAŞLARImdan korkuyorum. Ve ben gömme dondurucudan korkuyorum, tamam mı? Çünkü ne zaman o derin dondurucuya girsem, yemin ederim ki orada öleceğim. Ne zaman bir saniyeden uzun süre kalsam, cildimde buzun pul pul döküldüğünü hissediyorum ve kapının yüzüme kapanacağını BİLİYORUM. Ve ertesi sabah bir buzlu dondurma olarak bulunacağım. Dondurulmuş bir buzlu şeker. İNSAN buzlu şeker, tamam mı? Ertesi sabah bu şekilde bulunacağım. Ve orada her zaman çok fazla zaman harcamak zorunda kalıyorum çünkü o devasa yiyecek kutuları çok AĞIR. 100 Pound falan falan. Onları taşıyamam. Onları yakalayıp yavaş yavaş dışarı çıkmam gerekiyor ve onlar ÇOK AĞIR. Ve iş arkadaşlarım kardeşim, bana yardım ETMİYORLAR. Kesinlikle. Bir keresinde bir torba buz çıkardım ve onu düşürdüm ve her tarafıma düştü. Tamamen sırılsıklamdım. Tamamen ıslak. MAĞAZANIN ORTASINDA her tarafımda buz küpleri var. Orada öylece yatıyordum, “Ne oldu?” “Bana yardım edecek kimse var mı?” 30 SANİYE kadar orada öylece yattım. Kimse bana yardım etmedi. Ben de tekrar oturdum çünkü iş arkadaşlarımdan hiçbiri bana yardım etmeyecekti. Hiçbiri bana yardım etmek istemiyor. j’mi bırakacağımB. Kola. Pepsi. Kola.