Ä°nce bir buzun üzerindeyim ve gökyüzünü Karayip Mavisi’nde hayal etmekten yoruldum

23 yaşındayım, başarınıza bağlı olarak ya hala çok genç ya da çok yaşlı olacağınız bir yaş.

Ben ikinci tipim. Hiçbir iÅŸim ya da iÅŸe yarar vasıflarım yok, arabam yok, aÅŸkım yok, arkadaÅŸlarım yok. Kumbaram boÅŸ ve ailemin benden nefret ettiÄŸi gibi ben de ailemden nefret ediyorum. Son birkaç yıldır hayatım… çürüyor. Ãœstelik kuzey Ä°talya’nın daÄŸları arasında izole bir ÅŸekilde yaşıyorum.

GeçtiÄŸimiz yıl, antik kültürler ve arkeoloji okumak için Napoli’de (L’Orientale’de) üniversiteye gitmenin yollarını araÅŸtırıyordum, ancak ailemin karşılayamayacağımız kadar büyük bir evi olduÄŸundan ve onu tam olarak kullanamadığımızdan ekonomik durum göstergem devlet destekli burslar (ADISU) için çok yüksek. Nedeni? "Büyükbabam bunu inÅŸa etti". Onu hiç tanımadım, yaklaşık 40 yıl önce öldü.

Lise diplomam, umurumda olmayan bir teknik enstitüden geldi ve bunun için kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey çalışmadım. Profesörlerin depresyonda olduğumu düşündüğü için mezuniyeti geçtiğime eminim.

Geçmişte bazı iş deneyimlerim var, ancak bunların hepsi birbirinden ve hedeflerimden kopuk ve hepsi oldukça zehirli ortamlar olduğu için beni bir nevi kırgın bıraktılar ve dürüst olmak gerekirse, bu konularda hiçbir zaman pek iyi olamadım.

Biraz akıcı Ä°ngilizce konuÅŸabildiÄŸim için, hazırlık yılı aldıktan sonra Hollanda’da yarı zamanlı bir iÅŸ bulmayı ve üniversiteye baÅŸlamayı planladım, çünkü bu arada diplomam orada tam olarak tanınmıyor (ve dürüst olmak gerekirse, gerçekten tüm temel bilgileri yeniden öğrenmem gerekiyor), ancak orada Ä°ngilizce öğretilen tüm ön lisans öğrencileri iptal edildi. Sebeplerini tartışmıyorum, sadece bunun harika bir seçenek olabileceÄŸini ve artık ortadan kaybolduÄŸunu söylüyorum.

Artık oraya taşınmak ve 2 yıl çalışıp en fazla parayı biriktirmek için her ÅŸeyi ayarladım, ardından 2028’de Ä°talya’ya geri dönüp devlet burslarından yararlanmayı deneyeceÄŸim. "özerk öğrenci" (bu madde, burs baÅŸvurumdan önceki 2 yıl boyunca ailemden bağımsız yaÅŸamamı ve çalışmamı gerektiriyor), bu da mevcut karara göre yılda yaklaşık 8 bin Avro tutarında bir tam finansman ve daha az vergi saÄŸlamalıdır.

Tüm planlamalara raÄŸmen – ve bildiÄŸim bir ÅŸey varsa o da planların hiçbir zaman beklendiÄŸi gibi iÅŸlemediÄŸidir – yine de pek çok ÅŸansı denemek zorunda kalacağım.

NL’de vasıfsız iÅŸler için yüksek maaÅŸlar vardır, ancak gittiÄŸiniz her yerde barınma, bir iÅŸin olduÄŸunun kanıtını gerektirir ve iÅŸler, barınmanın olduÄŸunun kanıtını gerektirir. Ä°lk birkaç gün içinde kalacak yer bulamazsam resmen evsiz kalacağım.

Bu iki yılı yurt dışında geçirip daha sonra özerk bir öğrenci olarak tam burs fonu alabilsem bile, ortaokuldan beri bunu yapmadığım için nasıl ders çalışacağıma dair hiçbir fikrim olmayacak ve programın gerisinde kalırsam tüm fonu kaybedeceÄŸim. Ayrıca Napoli’de *yasal* yarı zamanlı bir iÅŸ bulmam gerekecek ki bu sadece saçma derecede nadir olmakla kalmıyor, aynı zamanda köle emeÄŸi gibi para da kazandırıyor. Ayrıca Ä°talya’nın o zamana kadar burs verip vermeyeceÄŸini ya da aynı kurallara uyup uymayacağını kimse bilmiyor.

23 yaşında olmanın artık çalışmaya baÅŸlamak için çok geç olmadığını biliyorum, 26 yaşında olmanın 2028’de üniversiteye baÅŸlamak için çok geç olmayacağını biliyorum, 31 yaşında olmanın 2033’te yüksek lisans yapmak için çok geç olmayacağını biliyorum, ama dürüst olmak gerekirse gerçekten çok geç gibi geliyor.

Sadece bu değil "o yaştaki insanların bir evi ve çocukları var"o yaşta bir evim ve çocuklarım olsun istiyorum. Arkadaşlarım aylar önce defne çelengiyle süslenmiş mezuniyet fotoğraflarını internette paylaşıyorlardı, benim de buna yıllar önce başlamam gerekirdi.

Ergenlik çağındaki kötü seçimlerim, 20’li yaÅŸlarımın baÅŸlarını aptal oyunlar oynayarak geçirmem ve ailemin sürekli arka planda zayıf gölgeler olması sayesinde kendimi bu noktaya getirdim.

Henüz 23 yaşındayım, uğruna çok çalışacağım bir planım ve hedefim var ama tek düşündüğüm şu: Eksik olan ne? Ne zaman bir şey yapmaya çalışsam çuvalladığım halde denemek mantıklı mı? Benim için henüz bitmemiş olabilir ama neden hiç başlamamış gibi görünüyordu?