İnanılmaz bir iş ahlakı geliştirmek için sadece birkaç günüm var, yoksa uğruna yıllarca çalıştığım hayatımı kaybedeceğim

Bugün işten çıkarıldım. Bu sabah oldu. O zamandan beri işsizlik başvurusunda bulunmak dışında hiçbir şey yapmadım.

Eğer taşınmasaydım bununla baş etmek daha kolay olurdu. Yakın zamanda birçok arkadaşımın olduğu büyük bir şehre taşındım. Bunu işimin maaşını alarak yaptım. Dışarı çıkıp gerçekten keyif aldığım bir hayat kurmaya başlıyordum ve buraya kadar her şey yolunda gidiyordu. Artık kimseyle konuşmak ya da görünmek istemediğimi hissediyorum, işten çıkarılmak çok utanç verici.

Kirayı ödeyemeden önce maksimum 3-4 ayım var. Bulunduğum alanda iş bulmak inanılmaz derecede zor. Her açılış için binlerce olmasa da yüzlerce adayla rekabet ediyorsunuz. Başka bir işe girmemin tek yolu hepsinden daha iyi ve daha nitelikli olmak olabilir ama ben yılların tecrübesine sahip insanlarla yarışıyorum. Sadece 1 yılım var ve yarışacağım birçok insan kadar yetenekli değilim.

İhtiyacım olan zaman çizelgesinde bir iş bulmanın uzaktan gerçekçi olup olmadığını bilmiyorum. Ama eğer mümkünse, benim açımdan çılgın bir iş ahlakı gerekir. Haftada yaklaşık 80-100 saatimi kurslara katılarak, becerilerimi geliştirerek, proje geliştirerek, başvuru yaparak, kariyer fuarlarına giderek vb. harcayabilseydim ve gözle görülür bir şekilde bir başvuru sahibinin beklediğinden çok daha fazla çalışıyorsam, bir iş bulma ve inşa ettiğim hayatı yeniden toparlama şansım olabileceğini düşünüyorum.

Ancak, bunun ihtimali karşısında tükenmiş ve tamamen bunalmış hissediyorum. Bugün tüm gerçekliğimin çökmesine yardımcı olmuyor. Ve patronumun bana söylediği toplantıdan dolayı neredeyse travma geçirmiş gibiyim. Bunu gerçekleştirmek için ihtiyaç duyduğum iş ahlakını geliştirmeye kendimi zorlayabilmek için bazı aşırı önlemlere başvurmam gerektiğini hissediyorum.

Kendimi büyük ölçüde değiştirmek ve mümkün olduğu kadar kısa bir ölçekte yorulmadan çalışma yeteneğimi geliştirmek için ne yapabilirim?