İkinci nesil ikilem: Şimdi karlı ancak organize olmayan bir lojistik işine mi katılın, yoksa önce yapılandırılmış endüstri deneyimi mi kazanın?

20 yaşındayım, 3. kademe bir üniversiteden BCA’nın son dönemindeyim ve hayatımın hangi yöne gitmesi gerektiği konusunda tamamen kaybolmuş hissediyorum. Buradayım çünkü hiçbir zaman bana kariyer kararları konusunda rehberlik edecek kimsem olmadı ve bugün bunun etkisini hissediyorum. Dürüst olmak gerekirse teknolojiyle hiç ilgilenmiyorum, onu küçümsüyorum ve zaten nefret edeceğimi bildiğim bir işe kendimi zorlama fikri bunaltıcı geliyor. 12’sinden sonra babamın lojistik işinde çalıştım ve işin iş geliştirme kısmından, özellikle de müşteri etkileşimlerinden ve müzakerelerden gerçekten keyif aldım. Aynı zamanda babamın işi karlı ve normal bir işte asla bu kadar para kazanamayacağımı biliyorum. Ancak işe doğrudan katılmak beni de korkutuyor; örgütlenmemiş olması, bir yapı ya da mentorluk olmaması ve babam bile sektörün modern ya da teknik yönünü tam olarak anlamıyor. İşi bir çerçeve altında nasıl düzgün bir şekilde öğrenip anlamam gerektiğini ve öncelikle lojistik sektöründe bir işte çalışmanın bana daha sonra uygulayabileceğim sistem ve süreçlerle tanışmamı sağlayıp sağlamayacağını merak edip duruyorum. Felsefe ve psikolojiyle de ilgileniyorum ama akademik geçmişim bunların peşinden gitmeyi resmi olarak zorlaştırıyor. Her birinin gerçekten dezavantajları olan yollar arasında sıkışıp kaldığımı hissediyorum ve sonradan pişman olmadan nasıl seçim yapacağımı bilmiyorum.