Hiçbir Yere Hızlı Gitmemek

Şu anda neredeyse sabah 4:00’te uyanığım, hayatımı, kararlarımı ve işlerin nasıl ters gittiğini düşünüyorum. Neredeyse 23 yaşındayım ve 4. kez üniversiteyi bırakmanın eşiğindeyim. Bundan önce, haftada 60-70 saat çalışmama rağmen ayda 5 bin dolar kazandığım kayıt dışı aptal bir işim vardı. Onu da tüm parayla birlikte yavaşça çöpe attım. Temel cebirde zorluk çekmeme rağmen, 2 yıllık bir mühendislik diploması için yerel bir devlet kolejine kaydoldum çünkü yıllarca içki içtikten ve kendimi okula adamadıktan sonra tüm matematik becerilerimi kaybettim (evet rehabilitasyona gittim ve şimdi ayığım). Zaten mühendislik gerçekten umurumda mı? Bunu seçtiğimi sanıyordum çünkü eğer tüm hayatım boyunca köle gibi çalışacaksam bana iyi para da ödenebilir diye düşündüm. Sonuçta yaşadığım yerde hayatta kalabilmek için yılda 100.000 dolar kazanmanız gerekiyor. En azından iş dediğimde bir şeyler yapıyormuşum gibi hissettim, aileme ayda 1000 dolar veriyordum ve kendimi erkek gibi hissettim. Lisenin son aylarında şöyle düşündüğümü hatırlıyorum: “Kahretsin, tüm bu okul olayının neredeyse bittiğine sevindim.” Yine de tuzağa düştüm. Kendimi üniversiteyi bitirmeye zorluyormuşum gibi hissediyorum çünkü herkesin yaptığı bu. Bugün itibariyle son iki haftadır hiçbir derse gitmedim, hatta bu dönemin 2-3. haftasından beri ödevlerime bile internetten bakmadım. Sadece 6 üniversite kredim olduğunu ve bunların hepsinin lisede aldığım 2 üniversite düzeyindeki dersten olduğunu unutmayın. 2021’den beri üniversiteye girip çıkıyorum ve SIFIR kredi kazandım. Ve yine de, bir şekilde kendimi bir kez daha denemeye ikna ettim (dördüncü seferin çekiciliği şu sözdür… değil mi?). Hiçbir yere hızlı gitmiyorum ve liseden mezun olduğumdan beri öyleyim. Anladığım kadarıyla nefret ettikleri bir işte 40 yıl boyunca çalışan ve bu yüzden ruhları ezilen pek çok insan var. İnsanlar benim için endişeleniyor, bu kariyer işini nasıl halledeceğimi merak ediyorlar. Ama sistemle ilgileniyorum.

Sık sık keşke 1000 yıl önce doğmuş olsaydım diyorum. Elbette, korkunç bir salgının kurbanı olabilirim ya da Moğollar tarafından diri diri yakılabilirim ama en azından bu daha basit bir hayat olurdu. Endişelenecek bir kredi puanı yok, masa başında çalışıp umurumda olmayan saçmalıklar yapmak yok, sosyal medya yok. Aptal ortaçağ saç kesimimi takıp ürünlerimi yetiştirebilir ve ud çalabilirim. Sanırım gerçek ve tatmin edici bir şey istediğimi anlıyorum; Oynamaktan gurur duyabileceğim bir rol. Dışarıya çıkmak, av gezisine çıkmak veya karadan geçinmek gibi bir şey yapmak istiyorum. Uzaklara taşınıp 5 yılımı boşa harcamanın utancından kurtulmak istiyorum ama bunların hepsi paraya mal oluyor. Bu kurumsal yaşam tarzını yaşamaktan başka bir şey bilmiyorum. Amerika Birleşik Devletleri’nde doğduğum için şımarık olduğumu biliyorum ama bazen keşke bir yerlerde bir köyde doğmuş olsaydım ve hayatımın geri kalanında yiyecek için balık tutsaydım diyorum. Sadece heyecan verici bir şey yapmak istiyorum.

Ama süreler doluyor. Ve bazılarınızın bana “Ama sen hâlâ gençsin!” diyeceğini biliyorum. Tamam ama bu eğilim devam ederse mahvolacağım. Bahsetmeye değer param yok, bu modern kurumsal dünyada hiçbir tutkum yok ve geleceğe dair en ufak bir yön duygum bile yok. Herhangi bir konuda tavsiye arıyorum; herhangi bir şey hakkında öneriler.