Hiç umut kaldı mı? Zamanım ve seçeneklerim tükeniyor. Geride kaldığım için bırakmam gerektiğini hissediyorum.
SoÄŸuk ve sert gerçek, 20’li yaÅŸlarımın ortasındayım. Hiçbir deÄŸerli yeteneÄŸim yok. Hiçbir kurtarıcı özelliÄŸim yok. Temel insan iÅŸleyiÅŸi dışında pek bir ÅŸey bilmiyorum. Dışarı çıkmak isteyen kuzenim dışında bana yardım edebilecek bir ailem yok. Bir iÅŸim yok Bir iÅŸte iyi çalışamıyorum çünkü kısmen engelliyim SSI’ye hak kazanmıyorum Hiç gerçek bir üniversiteye gitmedim Sürücü ehliyetim yok Bir aracım yok Faturalara katkıda bulunmam gerekiyor Kendi yerimi almayı düşünmem gerekiyor Hayatımı çözmem gerekiyor Ama gerçek ÅŸu ki, burada olmam gerektiÄŸini hissetmiyorum. O adam gibi görünmeye çalışmıyorum. Ama eÄŸer hiçbir yeteneÄŸim yoksa ve para kazanamıyorsam, gerçekten kimseye ne sunabilirim? Sanırım buraya sadece varsayımsal soruyu sormaya geldim. EÄŸer benim yerimde olsaydın ne yapardın?
Etiketler:
Benzer İçerikler
İşe yaramaz bir diplomam var ve çok fazla utancım var
Ben (25F) 2023 yılında Psikoloji alanında lisans derecesiyle mezun oldum. 14 yaşımdan beri insan davranışlarıyla gerçekten ilgileniyorum ve baÅŸlangıçta adli psikolog olmak istiyordum. AçÄ...
Tatmin edici bir kariyer bulmanıza yardımcı olun
Geleneksel 9-5 olan gerçekten düzgün bir iş bulmak mümkün mü? Tek istediğim, sağlığımı/refahımı ve en azından biraz eğlenceli bir şey yapma yeteneğimi feda etmek zorunda olmadığı...
Sürekli döngülerde takılıp kalıyorum ve hiçbir şey y...
Ne yapılacağından emin değilim, Portekiz'de akıl sağlığı bir şaka, bu açılardan ve sosyal olarak çok az gelişmiş bir ülke çünkü buradakilerin çoğu dar görüşlü ve çapa matemat...
İşe yaramaz bir derece için 100 binin üzerinde para öde...
Ben (27M), Nisan 2024'te, UX araştırması ve tasarımı konusunda uzmanlaşan Bilgi alanında Yüksek Lisans derecesi ile mezun oldum. İnsanlara ve onların hayatlarını nasıl daha iyi hale getir...
Okul
Merhaba, şu anda diplomamı bitirmek için bir okul bulmaya çalışıyorum. Üniversitemde okuyordum ama geçen yıl Aralık ayında ayrıldım. Ben de beden eğitimi bölümünde hangi okulu çevri...
Başlatmayı başaramadığınızda ne olur?
Ben (26F) kazadan önce son derece başarılı bir üniversite kariyerine sahiptim ve bir süre sonra zor olsa da (bkz: tedavi edilmemiş TBI). Prestijli bir lisans okuluna ve hemen ardından son dere...
29 yaşındayım ve kariyer yolunu değiştirmeyi düşünü...
Herkese merhaba, 29 yaşındayım, Portekizliyim ve son zamanlarda ciddi olarak kariyer yolumu değiştirmeyi düşünüyorum. Liseyi (12. sınıf) bitirdim ama üniversiteye hiç gitmedim. O tariht...
30 yaşında bir kadınım ve hayat berbat
30 yaşında bir kadınım, mütercim tercümanlık (İngilizce-Türkçe) okudum, ardından öğretmenlik alanında formasyon aldım. Eğitimimi Türkiye'de yaptım çünkü ailem oralardan geliyor am...
20'li yaşların başında F 2027'de Teksas'a...
20'li yaşların başında F 2027'de Teksas'a taşınıyor: Sadece JPM/GS'de "kapıya bir adım atmak" istiyorum. Hangi yol daha iyi? 🥺
20 yaşında, 5 yıllık çabanın ardından ilk uzaktan iş...
Herkese merhaba, 20 yaşındayım ve İleri Seviyem için Ticaret eğitimi aldım çünkü her zaman iş ve çevrimiçi çalışmayla ilgileniyordum. Yaklaşık 15 yaşımdan beri serbest çalışma...
6 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Get my driver license and drive a bus for my local school district until I am old enough to collect the pension
Quit while you’re behind? Nonsense. You have 40+ years to develop skills. Start with your drivers license.
No idea, I’m in the same situation. wtf were our parents thinking? Oh wait they weren’t lol
Desperation and good decisions are often at odds.
You have your idea of self worth tied to your productivity. And that’s a loosing game.
I would say… First, learn some skill that may help you. Check out free resources like Santander open academy (it has self appointed courses to learn job and personal skills).
You can do that while looking for a job.Â
Second step: get to the basic. If you cannot contribute with money now in your living arrangement, put in the work. Clean well, learn how to make cheap, healthy and easy to store menus. Meal prep. Organize the life around you. Fix things that are an easy fix. Someone is teaching how to do it in YouTube.
Third step: reach out to your community. Talk to neighbors and clerks in stores. Ask if anyone knows of a job for you. Offer help if needed. Someone may help, you never know.
Fourth step, once you have a job, is to think how you would like to grow. Who you want to be. Do you wanna be remembered for being smart, handy, fun, loving, intelligent? Start cultivating that. And then, you follow your tools, as Hank Green said. You see your goal, you analize the gap between now and your goal, and then start working around what you already have.
But, you know, there is an old song from where I’m from that goes something like “la vida es una moneda/quien la rebusca, la tiene/ojo que hablo de monedas/y no de gruesos billetes”
Life is not “lifestyle”, nor luxury. Life is small, and sometimes harder than it should. But then, you put the meaning to your time, even if spite is your fuel.
There is always a learning process. It could be steep for you, but with enough attention and repetition, it will stick.
If your disability physical? Can you lift 50 pounds?