Hiç İş Yapmadım, Ne Yaptığım Hakkında Hiçbir Fikrim Yok

31F yaşındayım ve hayatım boyunca hiç işim olmadı. Bu tamamen benim seçimim değildi ama kendimi suçlu hissediyorum ve geleceğin getireceği şeylerden korkuyorum.

Annem son derece manipülatif ve istismarcı bir insandır. Kasabadan uzakta çok izole bir bölgede yaşıyorduk ve küçükken kendi paramı kazanmak için iş bulmak istediğimi söylememe rağmen iş aramama izin vermezdi. Bana herhangi bir yararlı beceri öğretmedi ya da kendim için bir şeyi nasıl isteyeceğimi öğretmedi, sanırım bunu ifade etmenin tek yolu bu.

Temelde onun yatılı bakıcısı olmamı ve hayatımı tamamen onun için yaşamamı istedi, öyle ki boş zamanlarında kredi paramı çalabilmesi ve tüm dersleri, zamanımla yaptığım her şeyi vb. seçebilmesi için beni devlet üniversitesine gitmeye zorladı. Beni ne kadar izole ettiği ve becerilerimi veya bazı şeyleri anlamamı sağlayacak herhangi bir yola sahip olmama izin vermediği için çok uzun bir süre bundan paçayı sıyırdı. DEHB, depresyon ve anksiyete nedeniyle otistik olduğumdan oldukça eminim, ancak az kaynağa sahip bir yetişkin olarak bunları çözmek yavaş ilerledi ve zor oldu.

Sonunda 20 yaşında devlet üniversitesinden ayrıldım ve internette tanıştığım ortağımla birlikte yaşamak için ondan başka bir eyalete kaçtım ki bunun kulağa çılgınca geldiğini biliyorum ama o bana çok iyi davrandı. Artık biraz fazla iyi olduğunu itiraf ediyor, çünkü onunla yaşamaya başladığımda, diğer her şeyden ne kadar yalıtılmış olduğumdan dolayı zihinsel olarak yaşıtlarımdan çok geride kaldığımı açıkça anladım. Ben hayatın her alanında yıllara yetişmeye çalışırken o bir işi olan olmak ve varlığımın bedelini ödemek konusunda ısrar etti.

Kaçtığımda annem benim adıma birden fazla kredi kartı açarak ve adıma daha fazla borç ekleyerek misilleme yaptı. Hayatım boyunca kendime ait bir kredi kartım olmamasına rağmen kredi notum onun yüzünden mahvoldu.

Yıllar geçtikçe koşullar birikti, birkaç zihinsel sağlık krizi de dahil ve şimdi burada 31 yaşındayım, bir kez daha izole bir bölgede yaşıyorum (kasaba yürüme mesafesinde değil), arabam yok, diplomam yok, iş deneyimim yok, ödeyemeyeceğim 50 bin dolarlık bir borçla karşı karşıyayım ve şimdi potansiyel olarak sakat bırakan bir sağlık durumuyla karşı karşıyayım ve hala çözmeye çalışıyorum.

Hangi iş olanaklarını dikkate almam veya düşünmem gerektiği hakkında hiçbir fikrim yok. Bir işim olmadığı için gerçekten neyde iyi olduğumu veya insanların ne aradığını bilmiyorum. Şu anda arabam ve ehliyetim olmadığı için iş gereği bir yere gitme imkanım da yok.
Sonsuza kadar başka birine bağımlı olmak istemiyorum ama nereden başlayacağımı bile bilmiyorum. 31 yaşındayken, kim olduğumu veya neler yapabileceğimi bilmeden var olmaya devam ettiğimi hissediyorum.