Hayatımla ne yapacağımı hiç bilemeyeceğim
26f hala evde yaşıyor. Bekar. Arkadaş yok. Haftada 5 saat çalışıyorum ve haftada 150 dolar kazanıyorum. 4y önce üniversiteden mezun oldum. Son 3MO için bir iş arıyordum. Bir sürü farklı iş denedim ama sonunda ayrıldım. Kolayca sıkılıyorum. Biyoloji alanında artık ilginç bulamadığım bir BS’im var. DR olmak istedim ama şimdi artık böyle bir şey yapmaya güvenmediğini düşünmüyorum. Artık kimin isteyip istemediğini bile bilmiyorum. Büyük olasılıkla okula geri dönmek istemiyorum BC gerçekten bir kariyer yolu hakkında asla emin olmama inanıyorum. İlk etapta gerçekten istemediğim bir dereceye kadar 50 bin dolar harcamak üzereyim. Bir uçuş görevlisi olmayı düşündüm ama kesinlikle bu uzun vadeli yapmak istemem. Gerçekten çok seyahat ettiğim bir hayat görüyorum. En azından 40/50’lerime kadar.
Etiketler:
Benzer İçerikler
kariyer tavsiyesi?
Merhaba! Bir süredir bu alt dizine göz atıyorum ama hiçbir şey yayınlamadım. Bazı geçmişlerime göre 21 yaşındayım, o "yetenekli çocuklardan" biriydim ve çok çeşitli sağlık sorunlar...
26 Milyon Çeyrek Ömür Krizi mi? Ticaret ve Anlam Arayış...
Herkese merhaba Kanada'da 26 milyon yaşındayım ve şu anda tamamen kaybolmuş hissediyorum. Birkaç yıl önce tasarım bölümünden mezun oldum ama kariyer açısından pek bir yere varamadı. ...
Bir kariyer danışmanında/koçunda nelere dikkat edilmelid...
32 yaşındayım ve kendimi çok kaybolmuş hissediyorum. Pek çok farklı ilgi alanına sahip, çabuk öğrenen biriyim (değişmek derken değişmeyi kastediyorum - son altı ayda pasta şefinden ...
18A 9-5 arası bir hayata alternatif arıyor ama yönsüz
Merhaba, 18 milyon yaşındayım ve çok yakında, sadece iki ay sonra liseden mezun olacağım. Belirlenmiş bir kariyer hedefim yok, neredeyse hiç gevşek fikrim yok, ancak hayatım boyunca kurumsa...
23, işe yaramaz derece, hedef yok, yön yok, iş deneyimi y...
Herkese merhaba. Bu belirli sorunlarla iş bulma konusunda herhangi bir tavsiyesi olan var mı diye yazıyorum. Geçen yaz üniversiteden yeni mezun olan bir tarih lisans mezunuyum ve uzun ve gecikm...
Başka kimse sonsuza dek memleketinde kalmaktan korkmuyor mu...
Başka birinin böyle hissettiğini bilmiyorum ama açıkçası uzun süre memleketimde kalmaktan korkuyorum. 21 yaşında Kansas'ta yaşıyorum ve bazen kendimi bir balonun içindeymişim gibi hisse...
28 İş seçimiyle mücadele etmek
ABD'nin güneyinde 28. Çoğunlukla kar amacı gütmeyen kuruluşlarda çalıştım. Şu anda az maaş alıyorum ve kirayı zar zor karşılayabiliyorum. Kâr amacı gütmeyen dünyada yaptığım iş...
25 yaşındayım ve yön yok
25 yaşındayım, bilgisayar bilimleri mezunuyum. Okulda biraz gevşedim ve iyi bir not ortalaması ile mezun olmak için gerekenleri yaptım ama projelerde çalışmadım ve staj yapmadım. Mezun old...
28 ve yardıma ihtiyacım var.
28 yaşındayım ve tamamen çıkmaza girdim ve hayatımda nereye ve nasıl ilerleyeceğime dair hiçbir fikrim yok. Şu anda işsizim ve profesyonel güreşçiyim. Yaklaşık altı ay önce bir maçt...
21 yaşına yeni girdim ve bu çok kötü bir duygu
Liseden neredeyse üç yıl önce mezun oldum, niyetim bir yıl ara verip hayatımda ne yapmak istediğime karar vermekti, üniversiteye ne için gideceğime dair hiçbir fikrim yoktu ve kararsız kal...
9 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
Are you single? Do you have kids/pets? Do you care for parents/relatives? These questions go into the next thought. If you’re not dependent start looking for jobs way outside your area. You’d be surprised. I had to do that when I graduated in 2010 to get a job the market was that bad. I ended up in China, but I knew people who ended up joining fishing crews in Alaska, going to ND to work in the oil fields, or Texas to do the same. I knew a professors daughter who went to lecture at an Indian university—I’m sure the pay was terrible.
By 2014 I had a job at a reputable university in HK lecturing my content, in 2015 I was recruited by firms to sell securities in both NYC and Shanghai. In 2017 I was offered a job on Emirates as a flight attendant for the HK-Bangkok route just by being on a plane with a lot of people speaking Mandarin (I became fluent enough) and at the time none of the attendants spoke Mandarin. In 2018 the same university I continued to work at offered to sponsor my PhD. And, when I came home during Covid I got instantly hired to teach math and fully sponsored to get licensed.
The point is before that, right after college the only thing I could get was a job working at the farmers market one day a week. Then, I got a job as a cook at a fast food restaurant getting 20 hours a week. That was with a masters degree. The only reason I got that job was because my neighbor walked outside his apartment one day flashing $100s trying to be cool and I asked him where i could get a job. I worked my way up to assistant manager working an ungodly amount of hours making $8.35 but then a professor reached out and said he had a connection to work abroad. If I didn’t look outside my hometown/college town I likely would have done very little with my life.
All those slight increases in jobs/offers resulted in a larger network. And, that network is what will truly help you more than anything. Times are tough again, but there are jobs out there. I recently saw some math teaching positions in Alaska. I bet there’s science and I bet they’d certify you. If you get certified you can teach at international schools—doors open.
Life is truly a roller coaster. All those difficult jobs led me to moments I’ll never be able to put a price on. I lived in Hong Kong for 6 years. How many people can say that? Every sunrise/sunset. Being at Angkor Wat watching the sunrise over lush jungle temples. I would never had thought that was possible crawling pushing tea urns across a fast-food restaurant at 3am because I had a kidney stone and I my general manager would have screamed at me if I had called. No, that doesn’t make that situation right but in the end, I saw many many people who left home and found a better life.
My best advice for you is to take one step at a time and start looking outside wherever you are at—if possible.
Nothing will change unless you do something. Bio should have given you the pre reqs for most healthcare programs. A 2 year absn program would give you a 70k+ stable job and you could take travel contracts if you wanted.
Look for laboratory jobs, then apply for a Master’s degree which is just for 2 years and you will only take loans for the 1st semester to get a GPA and the rest can be covered up if you want to become a teaching assistant for undergrad students.
Work in a lab testing anything from food tests to medicine for disease
In the exact same boat not sure how to get out of this rut either that’s the worst thing
If you’re interested in being a flight attendant, I’d pursue that. I know that we live in the age of the five year plan, but I found that my analysis paralysis regarding what I should do with my life next was cured when I decided to take it one step at a time. People change careers all the time, your short term might lead you to your long term but if you don’t make even the smallest move, you go nowhere.
Alexa Saarenoja on YouTube has a pretty compelling strategy for finding your life’s purpose. Her advice (to create content about your journey to find your purpose) is weirdly effective. It doesn’t matter what you don’t know yet, what matters is that you’ve already identified something you see ahead for your future (traveling). 🫶
Join the military.
Your degree will get you in Officer’s Candidate School and give you many career opportunities.
I did it at 25. It changed my life. The only mistake I made was not staying in 20 years and retiring at age 45.
See your local Armed Forces Recruiter.
Go into medical sales.