Hayatımı boşa harcıyormuşum gibi hissediyorum (25M)

Bunu kendime sakladığım için bunun hakkında konuşmak biraz tuhaf ama başkalarından bazı Perspektifler almanın daha iyi olacağını düşündüm. (Kötü ingilizcem için özür dilerim, bu benim ana dilim değil).

25 yaşındayım ve lisans derecemi geçen yıl haziran ayında oyunla ilgili bir lisans programında tamamladım (temelde bu size bir iş sağlamıyor, çünkü sizin için bir start-up kurup bağımsız bir geliştirici olmanız daha önemli).

Annem ve babam seçimimden asla memnun olmadılar çünkü bana gerçekçi iş fırsatları verecek bir şey yapmamı istiyorlardı, böylece iyi bir işe girebilirdim ve geleceğim hakkında endişelenmeme gerek kalmazdı.

Sorun şu ki, hayatımda ne yapmak istediğimi hiçbir zaman gerçekten bilmiyordum ve sadece bir şeyler yaptım çünkü başka ne yapabileceğimi bilmiyordum.

Gençken ve kanser nedeniyle hastaneye kaldırıldığımda, her zaman oyun endüstrisinde çalışmanın hayalini kurardım (bu aynı zamanda oyunla ilgili bir lisans seçmemin nedeni de buydu), ancak şimdi o zamanlar sahip olduğum dürtüyü özlüyorum ve bu bana anlamsız geliyor çünkü yaşadığım yerde sektörde bir iş bulmak gerçekten mümkün değil.

Eğer gerçekten bu alanda bir iş bulsaydım başka bir ülkeye taşınmak benim için sorun olmazdı, ancak ilk etapta bilgilerimin sektörde bir iş bulmama gerçekten yardımcı olmadığını hissediyorum.

Her zaman anlatı tasarımına girmek istemiştim, ancak sonunda şu ana kadar bir kitap bile yazmadım, çünkü bunun anlamsız olduğunu düşünüyorum ve ayrıca örneğin Programlama gibi başka bir şey yapmayı da gerçekten denemedim.

Ve ÅŸimdi bir iÅŸ yapmaya ve altı aylığına Japonya’ya seyahat etmeye karar verdim (2 ay sonra gideceÄŸim). Bunu yapmak istedim çünkü her zaman Japonya’ya gidip baÅŸka bir ülkede kendi başıma büyük bir gezi yapmak istemiÅŸtim ve biraz Japonca öğrendikçe bu iyi bir fikir gibi geldi.

Tüm arkadaşlarım beni destekliyor ve benim adıma mutlular, ayrıca ailem de bunun geleceğim için netlik kazanmanın iyi bir yolu olduğunu söylüyor ama ben sorumluluklarımdan kaçıyormuşum gibi hissediyorum, böylece geleceğimi bir süreliğine düşünmek zorunda kalmıyorum.