Hayata karşı depresif hissetmek

Depresyon/endişeli/kayıtsızlığın bir karışımı yüzünden hayatımın çoğunu boşa harcadığımı ve yanlış bilgilendirilmiş kararlar verdiğimi hissediyorum. Ve şimdi nihayet bana yetişiyor.

32 yaşındayım ve kendimi temelde çıkmaz bir ofis işinde sıkışmış halde buluyorum. İşimde yılda zar zor 60 bin kazanıyorum ve burada birkaç yıl daha kalana kadar gerçekten büyüyecek yerim yok, o zaman yılda 80 bin kazanabilirim *belki*. Kendimi 20’li yaşlarımı ve genel olarak hayat hakkında yeterince bilgi sahibi olmadığım için yaptığım tüm hataları hatırlarken buluyorum, ama aynı zamanda ilgisizlikten ve kötü tavsiyelere körü körüne uymamdan dolayı kendimi suçluyorum. Üniversite yıllarım boyunca aynı boktan perakende işinde çalıştım ve kelimenin tam anlamıyla bir hiç uğruna o kadar çok zaman harcadım ki. Aile gezilerini, mezuniyetleri vb. kaçırdım, bu yüzden saatte yaklaşık 15 dolar kazanabilirim çünkü yeterince sıkı çalışırsam finansal olarak ilerleyeceğimi düşündüm. alamadım "aferin" ta ki üniversiteden mezun olduktan 2 yıl sonrasına kadar ve şu an sahip olduğum bu iş bile çöp.

20’li yaşlarımı kötü işler, kötü ilişkiler ve zayıf finansal planlama/tasarruf yüzünden fiilen boşa harcadığımı bilerek üzüntüyle geriye bakıyorum. Ayrıca, çoğu işyerinin hiç umursamadığı, özellikle de 6 yıldır üniversiteden uzak kaldığım için, pazarlanamaz bir diploma aldım. Sadece yorgunum. Başka nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Hiç arkadaşım kalmadı, karım/kız arkadaşım yok ve ziyarete geldiğimde ailem bile bundan bıkmış görünüyor. Her gün zar zor yaşanabilir bir ücret kazanmak için nefret ettiğim bir işte körü körüne çalışıyorum, evime boş bir apartman dairesine gidiyorum.

Sağlık durumum kötü olduğu ve artritim olduğu için ticarete giremiyorum, diskalkula/sözel olmayan öğrenme bozukluklarım olduğu için kök diploması alamıyorum ve hafif otistikim, bu yüzden çoğu insan başlangıçta tuhaf olduğumu düşünüyor. Sefil bir hayat yaşamaya mahkum olduğumu hissediyorum. Başarıya götüreceğini düşündüğüm yol aslında hiçbir yere götürmez ve ben sadece olduğum yerde koşuyorum