Hayal etmek. Anın geliyor. Son…

Hayal etmek. Anın geliyor. Son. Ruhunuzun bedeninizden yükseldiğini hissettiğinizde tüm acı ve ızdıraplar dağılır. İnanılmaz derecede sıcak, parlak bir ışığa doğru giderek daha yükseğe yükselirsiniz. Melek seslerinden oluşan bir koro şarkı söylüyor. Ses uzaktan geliyor ama sanki çevredeki maddenin her molekülünden yayılıyormuşçasına her yerden aynı anda geliyor. Şarkı sözleri, tanıyamayacağınız veya çeviremeyeceğiniz ama yine de sezgisel olarak anlayabileceğiniz güzel, eski bir dilde. Bilinçli olarak yürümezsiniz, bunun yerine sanki doğaüstü bir güç tarafından nihai ilahi gerçeğe doğru çekilmiş gibi ileri doğru süzülüp süzülürsünüz. İncilerle süslenmiş som altın büyük kapılardan geniş bir koridora giriyorsunuz. Siz ona ulaşana kadar, 1000 yıl veya 1 dakika kadar sürebilecek bir süre boyunca, ilahi kozmik rezonansta giderek daha yüksek sesle çınlayan, ilahi ışıkla yıkanmış bu muazzam, mağara gibi uzayda yankılanan melek sesleri ile yola devam edersiniz. Cennetin kenarı.

Döner tablalı bir hifi sistemi ve arka arkaya dizilmiş dört adet 45 rpm’lik kayıt. Albüm kapaklarındaki fotoğraflardan Lou Bega’nın yüzü size gülümsüyor. Olan bitenin farkına vardığınızda ilahi elektrik enerjisinin sarsıldığını hissedersiniz.

Ölümlü sarmalınızdan kurtuldunuz ve cennetin krallığına girdiniz ve artık yasak meyvenin en tatlısını tadacaksınız.

Artık Mambos #1-4’ü duyacaksınız.