Gerçekten çalışmaya dayanamıyorum.
Ben hiçbir zaman çalışan biri olmadım, yani çalışmaktan kesinlikle tüm kalbimle nefret ediyorum, yaptığım en uzun iş 4 aydı (iki yıl boyunca 5 İşim oldu). İnsanların nasıl bu şekilde yaşayabildiklerini gerçekten anlamıyorum, “ayrıcalıklı” veya “Tembel” olarak anılmayı kabul ediyorum ama okul konusunda da aynı şeyleri hissettim. Her okul yılında yaklaşık 50 devamsızlığım oluyordu ve işte o kadar çok gün var ki sırf okula gelmemek için hasta numarası yapıyorum. Gerçekten çalışabileceğimi ve bununla iyi olabileceğimi düşünmüyorum, insanların bunu nasıl yapabildiğini anlamakta zorlanıyorum ve bu bana zihinsel olarak bir şeylerin ters gittiğini düşündürüyor. Hayatımın geri kalanını bu şekilde yaşayamam bunu değiştirmek için yapabileceğim bir şey olmalı ya da bu işler dışında para kazanmak için yapabileceğim şeyler olmalı. Kelimenin tam anlamıyla hiçbir şey yoksa, ben sadece bir zavallı olmaktan ve 40 yaşıma kadar ailemle yaşamaktan memnunum.
Etiketler:
Benzer İçerikler
CS'yi sadece para için yaptığım için pişmanım
23 yaşındayım, üniversiteyi bitirmek üzereyim ve yazılım mühendisliğini, kodlamayı veya teknolojiyi kesinlikle küçümsediğimi fark ettim. Sadece diploma aldığım için önde olacağım...
Hiçbir tutkum ve çok çalışma isteğim yok :(
Bu daha çok bir söylentiye ya da içimi dökmeye benziyorsa beni bağışlayın ama gerçekten tavsiye arıyorum, açık ya da sert olsa bile her türlü tavsiye yardımcı olacaktır. Ben(19 K) ha...
Buradan nereye gideceğim…
20 yaşındayım ve henüz hiçbir şey başaramadım. Motivasyonum yok, hala ailemle yaşıyorum, sosyal hayatım yok, henüz bir işim olmadı ve şu anda bu konuda çalışmama rağmen hala liseyi ...
İşimi kaybettim, şimdi neye başvuracağımı bilmiyorum
Yakın zamanda işimi kaybettim ve şimdi ne yapacağımı bilmiyorum bu yüzden birisinin bazı fikirleri olacağını umuyorum. Yirmi yıldır muhasebe/defter tutmada çalışıyorum ve 40'lı yaşl...
Ne yapmak istediğim hakkında hiçbir fikrim yok
Merhaba 23 yaşındayım ve beni her şeyden çok strese sokan bir kariyer için gelecekte ne yapmak istediğimi her gün düşünüyorum, gerçekten hiçbir tutkum yok ve pek akıllı değilim ama yi...
26A, Hayatta Kaybolmuş Hissetmek
Herkese merhaba, buradaki ilk mesajım. Ben 26 yaşında bir erkeğim ve kendimi biraz kaybolmuş hissediyorum ve 'geride kaldığım' için hayal kırıklığına uğradım. Mühendislik diplomamda z...
Elimden gelenin en iyisinin yeterli olmadığını hissediyo...
6 ay önce mezun oldum ve mezun olduğum ay radyal teknisyen olarak işe başladım. İşimde çok çalışıyorum ve çok çaba harcıyorum ama hiçbir zaman istediğim gibi başarılı olamıyorum....
Kariyer Pivotu - depresif
M27 - Yakın zamanda bankacılık/finans alanında analist olarak görevimden ayrıldım. Ben melezdim; haftada 2 gün ofisteydim, diğer 3 günü evdeydim. Uzaklık muhteşemdi. İşimin çoğunu hal...
Üniversiteden alınan sertifikalar gerçekten faydalı mı?
Üniversitemden aldığım çok fazla sertifika var ama her zaman sadece iyi işler bulmak için çalışan diplomaları duyduğum için İletişim diploması alıyorum ve özellikle çevremdeki yer...
Kaybolmuş ve mağlup olmuş gibi hissetmek 25F
Kendimi bildim bileli mutsuzum ve bunun nedenini ve bundan sonra ne yapacağımı çözmeye çalışıyorum. Mutlu bir çocukluk hatırlamıyorum. Pek çok sağlıksız aile dinamiği vardı ve ben d...
9 Yorum
Yorum Yaz Yanıtı iptal et
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.

Being a loser will get old real fast as your frontal lobe develops.
Work doesn’t have to be a drag and, if you use your youth wisely, you’ll land something you love. Even if you fuck around for the next 10 years, you’ll still have time to find something you like, or at the very least don’t mind spending 8 hours a day doing.
Back in the day working actually resulted in a return for your efforts. You used to be able to build a nice life for yourself on a 40 hour work week, even doing what people sometimes call “entry-level” jobs. Those days are long gone.
You’re not alone having a hard time wrapping your head around this. Its soul crushing to enter the work force full time and know you’ll still be poor and barely getting by at the end of the day.
If you’re unlucky enough to have low IQ or be disabled or suck at school, or you’re unlucky enough to not have rich parents to put you through university, etc, etc… then you’re gonna have a bad time entering adult life (me too, man).
People will chalk it up to laziness, and that might be partially true, but when the future is bleak, good jobs are few and far inbetween and your efforts are hardly rewarded, of course we are going to have an issue with young people building work ethic. One part of the equation is getting off your ass and doing work you might not want to do, but the other part of the equation is supposed to be employers paying you a fair living wage to do so.
Most jobs you would get at your age do suck. Pick something you’d like to try. Doing a personality test like meyers Briggs may give you insight to what aligns with your personal values. Research different careers and what might interest you.
Therapy might help. No one loves working min wage jobs (likely what you’re doing), but most people are able to at least tolerate it. Why didn’t you like school? Do you really think you’re lazy? I’m sorry to say that being lazy now will not help you work less later in life. I’m sure there’s something you’d enjoy doing
Isn’t there anything that you like to do for its own sake even if you aren’t being paid? Music? Helping people? Building something? Working on cars?
There’s no short cuts in life
I effing hate it too. I start
out
okay but by a few months in.. im depressed and hate my
life
I mean it’s called work, I would venture to assume most people don’t inherently like it, but it’s must be done at some point imo. Have a hobby or heavy interest in anything you could monetize in some way?
“Build your own dreams, or someone else will hire you to build theirs”
– Farrah Gray
Just here to say me too. ♥️ 🫂