Gazetecilikten kamyon şoförlüğüne geçtim. Hala yerimi bulamadım

Herkese merhaba

32 yaşındayım ve gazetecilik mezunuyum. 26-30 yılları arasında büyük bir ulusal medya yayın kuruluÅŸunda fotoÄŸrafçı ve gazeteci olarak aralıklı olarak çalıştım. Ä°ÅŸin yeniliÄŸini ve çok sayıda harika insanla tanışmayı seviyordum ama kurumsal yapı ve 9-5’lik eziyet beni yıprattı.

Sonuçta sözleşmem uzatılmadı ve onları suçlayamam, zihinsel olarak kontrole gittim.

Åžehirden çıkmak istedim ve taşındığım ÅŸehrin 35 dakika dışında kırsal bir kasabada, neredeyse kira ödemeden yaÅŸayabileceÄŸim 16 m2’lik ilkel küçük bir ev satın aldım.

Öğrenci kredilerimi ödemek ve potansiyel olarak yeniden ders çalışmak için para kazanmak istedim.

Sonraki iki yılımı evde açık hava duşu, yetiştirme evi ve küçük bir teras inşa etmek gibi iyileştirmeler yaparak geçirdim. Gerçekten bu işin içindeydim ve hâlâ da öyleyim ve kendimin daha pratik bir yanını keşfettim.

Bunu yaparken, bir ofise baÄŸlı kalmadan biraz para kazanmanın harika bir yolu olacağını düşünerek kamyon ÅŸoförlüğü lisansı aldım. Åžu anda 6 aydır kamyon ÅŸoförlüğü yapıyorum ve iÅŸin birçok yönünü seviyorum, ancak çalışma saatleri her gün 04:00 – 12:00 arası, bu da ÅŸehir dışına taşınmamla birlikte sosyal hayatımı mahvetti.

Şimdi bundan sonra ne yapacağım konusunda biraz kafam karıştı. Özgürlük için her ikisini de bir bahçıvanlık şirketi kurmayı düşünüyorum (basit işler, çimleri biçmek ve çit yapmak). Sonunda terapist olmak istediğimi düşünüyorum ama rahatça çalışmaya başlayabilmem için biraz para kazanmam gerekiyor.

Hayattaki en büyük hayalim bir köpek sahibi olmak, çocukluğumdan beri yapmak istediğim bir şeydi bu. Düzenli bir işi olan bekar bir adam olarak bunun imkansız olduğunu düşünüyorum; bahçecilik işinin ideal olabileceği yer burasıdır.

Daha sonra hayatımı dikte edecek işlere kaydolduğumu hissediyorum. Sanırım bu dinamiği alt üst edip, bir şekilde hayatıma ve isteklerime uygun bir iş hayatı yaratmak istiyorum.

İşin en güzel tarafı, zaman zaman diplomama ve iyi maaşlı, saygın bir işe sırtımı dönme konusunda biraz paniğe kapılıyorum ama aynı zamanda bunun benim için oldukça ruh emici olduğunu da biliyorum. Tüm gün boyunca tüm zihinsel güçlerinizi bir konuya odaklamak zorunda olmadığınız, ancak bir şekilde çalışırken kendi zihninizin efendisi olabileceğiniz, zihinsel olarak daha az çaba gerektiren işlerde en iyi şekilde başarılı olduğumu düşünüyorum.

Burada benzer geçişler yapan başka biri var mı ve bu kariyer ve yaşam tarzı döngüsünde ilerlerken benim için herhangi bir ipucunuz var mı?