ERP, temel rol yapma temelleri için gereklidir

Görüyorsunuz, ERP rol oynamak için gereklidir. O olmadan karakterimin derin katmanlı kişiliğini, yani kesinlikle sadece benim değil, daha uzun boylu ve daha iyi saçlı olan kişiliğini nasıl düzgün bir şekilde keşfedebilirim? En az on dört paragraflık “aralarındaki hava farklıydı” ve birinin duvara nasıl yaslandığına dair bilimsel olarak gereksiz miktarda ayrıntı olmadan anlamlı bir hikaye anlatımının gerçekleşmesini bekleyemezsiniz. Komplo? Anlaşmazlık? Dünya inşası mı? Bunların hepsi bir araya geliyor, ancak asıl ana hikaye, üç inç uzakta duran ve yakınlığın tek başına karakter gelişimi olduğunu iddia eden iki karakterdir. İnsanlar “Maceraya devam edemez miyiz?” diyor. Tam olarak nereye kadar devam edelim? Duygusal durgunluk mu? Kesinlikle hayır. Savaşı durdurmamız, kehaneti durdurmamız ve kıyameti ertelememiz gerekiyor, böylece kırk beş dakikayı dramatik bir iç çekişi ve ay ışığının sanki orada olmak için kişisel olarak kira ödemiş gibi birinin göğüslerine nasıl çarptığını anlatarak geçirebiliriz. Kimyanın kendiliğinden oluştuğunu mu sanıyorsun? Hayır. Evrak gerektirir. Küçük bir köye güç verebilecek kadar samimi ve yoğun, 12 saatlik yavaş çekimli bir sahne gerektirir. Peki ERP’yi kaldırırsak elimizde ne kalır? Sağlıklı ilerleme hızı mı? İleri ivme? İğrenç. ERP muhteşem rol oyunlarının omurgasıdır. Hikaye anlatıcılığının tuğlaları arasındaki harçtır. O olmasaydı, gerçek yazma becerisine güvenmek zorunda kalırdık ve açıkçası bu, almak istemediğim bir risk.