Mart 6, 2026
Eğer engelliyseniz size bazı sorularım var.
İnsanların bana verdiği olumsuz “tavsiyelerden” o kadar yoruldum ki. Dürüst olmak gerekirse beni rahatsız eden şeyin olumsuz olması değil. Tavsiyenin ne kadar faydasız olduğu. Verilen tavsiye temelde ya tıbbi sorunlarımı görmezden gelirim ya da fakir kalırım. Bunu doğrudan söylemiyorlar ama bana öyle geliyor. Arası yok gibi görünüyor. Bu paylaşımı, her şeyin kolayca erişilemediği bir yerde yaşamanın, yapabileceklerini ve yapamadıklarını sınırlayan bir duruma sahip olmanın nasıl bir şey olduğunu gerçekten bilen insanlardan tavsiye almak için yapıyorum.
Üniversiteye geri dönmeyi çok isterim, ancak geri dönebilmemin tek yolu, hem yerel topluluk kolejimde hem de üniversitemde sunulan bir alanda uzmanlaşmaya karar vermediğim sürece, derecemi tamamen çevrimiçi olarak yapmamdır. İlk 2 yılını şahsen, geri kalanını ise online olarak yapabildim. En yakın üniversite bir saat veya daha fazla uzaklıkta. Epilepsi hastasıyım, bu yüzden araba kullanmak büyük bir endişe kaynağı ve insanların olabileceklerin ciddiyetini anlamadıklarını hissediyorum. Son 3 yıldır tekrar ilaç kullanıyorum ve gayet iyiyim, ancak bu yine de rastgele bir Salı günü nöbet geçiremeyeceğim anlamına gelmiyor. Bu riski göze almamayı ve ailemin yakın olduğu evde kalmayı tercih ederim. Birisi sormadan yaşadığım yerde toplu taşıma yok ve hayır uber gibi hizmetleri kullanmıyorum. Uber’in yaşadığım yerde bir şey olduğunu bile düşünmüyorum. Büyük bir şehirde yaşamıyorum ve burada kimsenin bunu kullandığını duymadım. Ayrıca 27 yaşındayım. Zaten kampüste kalmaya da hiç niyetim yok.
Hepinize sorularım şu: Kolej/üniversiteye nasıl gidiyorsunuz? Şahsen mi yoksa çevrimiçi olarak mı yoksa her ikisinin birleşimiyle mi katılıyorsunuz? Kariyer açısından ne için çalışıyorsunuz? Mezun olduysanız kariyer için neler yapıyorsunuz?
Etiketler:
1 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
No one should be giving negative advice here. Report those who do so please. Practical, yes, negative, no, for that just means they have no idea how to help but feel the need to diminish you for their inadequacy!
I did a fully online degree and I don’t regret it.
I am now a career consultant and also a direct sales manager. I know how to use my skills, leverage them, and rise into any job I want….if i want it, I get it, no connections needed but I can get them too, easily. Too easily at that. I prefer to work with middle and lower leveled (post college) clients in the working world though.
Though I am not disabled, that wouldn’t stop me. Its all about working from CAN instead of Can’t. There’s too much opportunity in the USA (and world) in which one can find a job where the disability is a non-issue. Doesn’t even register as an issue.
Its about looking at jobs logically instead of emotionally- it isnt about you. Its what you can do for them and it should fits your needs too. (But if you’re looking for a job that fits your needs and doesn’t treat you like a robot- you’re thinking emotionally and from the wrong perspective. Not that you must become a robot. More like you must do the job needs first, your needs are second-but-important and in the right job, this should not be a problem, or would be a nonfactor.)
I could go on many tangents here, toxic companies this, lack of laws that, but this isnt my main point here: Research jobs like fucking mad till an industry stands out that seems like it may work for your Cans. Then go look at open job adverts for that industry. Find a niche fit range. Then get yourself the requirements, remembering that they all do not NEED to be met, get as many as possible and then start as low as needed to get in or near the field, then pivot your way up switching companies to do so.