Duygusal olarak sıkışmış, kariyeri karışık ve kaygıyla boğuşan biri var mı bu yerden yeniden inşa edilen?

Ben 28F yaşındayım, gergin bir evde, saldırgan, ilgisiz bir baba ve çok katı bir anneyle büyüyen tek çocukum. Annem ve babam ben 18 yaşımdayken ayrıldılar ve ben annemle yaşıyorum.

Hayatım boyunca çok ortalama bir öğrenciydim. Ortalama notlar, ortalama güven, ortalama yön. 20’li yaÅŸlarımda iki uzun vadeli iliÅŸkim oldu: biri narsist ve manipülatif bir partnerle 5 yıl boyunca, diÄŸeri ise daha nazik ama sorumluluk ve hırstan yoksun biriyle 1 yıl boyunca. 2 yıldır yalnızım. Çok az arkadaşım var, neredeyse hiç görüştüğüm akrabam yok ve günlerimin çoÄŸunu odamda yalnız geçiriyorum.

En büyük mücadelelerimden biri finansal istikrar. Annem ve babam, oldukça iyi durumda olmalarına rağmen, bütçelerden ve para kıtlığından bahsederek çok küçük yaştan itibaren beni finansal strese soktular. Bir şekilde beynim para kazanmanın son derece zor olduğunu öğrendi. Artık kazanma konusunda derin bir engelim var ve bazen mali açıdan bağımsız ve güvende olabilmem imkansız geliyor.

Şu anda işsizim. Dört farklı yerde çalıştım ama her seferinde ya işten ayrıldım ya da bir yıl içinde işten çıkarıldım. Bu işler arasında dört aşamalı işsizliğim oldu. Her dönem beni daha endişeli ve yeteneklerim konusunda daha emin olmama neden oldu.

Yaratıcı bir alandayım (aslında isteyerek değil. Annem mühendis olmamı istedi ve bu sadece tesadüfen girdiğim bir alandı). Belirsizlik ve istikrarsızlıkla çok kötü mücadele ettiğim için yaratıcı kariyerlere uygun olmayabileceğimi fark ettim. Güvenliği, yapıyı ve öngörülebilirliği arzuluyorum ama geçmişim bana bunların çoğunu vermedi.

Terapiyi denedim. Anksiyete, depresyon ve OKB için üç farklı terapist. Biraz yardımcı oldu, ancak önemli bir değişiklik veya iyileştirme olmadı. Hala aynı kalıpların içinde sıkışıp kalıyorum.

İlgi alanlarım maneviyat, dinim ve psikoloji ve insan davranışları hakkında bilgi edinmek; çoğunlukla kendimi ve hayatımın neden böyle hissettirdiğini anlamaya çalıştığım için. Bunlar hayatta kalmama yardımcı oldu ama onlardan nasıl bir hayat inşa edeceğimi bilmiyorum.

Kafa karıştırıcı kısım şu: Hayatımdan tam olarak pişman değilim… ama aynı zamanda da pişmanım. Geçmişimden nefret etmiyorum ama geleceğim konusunda kendimi kaybolmuş hissediyorum. Kendimi geri kalmış, duygusal açıdan kırılgan hissediyorum ve mali açıdan nasıl bağımsız olacağım konusunda kaygılıyım.

Duygusal, finansal ya da zihinsel olarak benzer bir durumda olan ve gerçekten çıkış yolunu bulan biri var mı?

Okuduğunuz için teşekkür ederiz.

TL;DR: 28F, duygusal olarak sıkışmış, mali açıdan tıkalı ve çok sayıda kısa süreli işten sonra şu anda işsiz. Belirsizlik, kaygı ve kendinden şüphe duymayla mücadele edin. Maneviyat ve psikolojiye ilgi duyuyorum ancak bunu istikrarlı bir hayata nasıl dönüştüreceğimden emin değilim. Benzer bir yerden yeniden inşa eden herkesten dürüst hikayeler veya tavsiyeler bekliyorum.