Duygularımın geçici olup olmadığını nasıl anlarım?

Üniversitede çevre bilimi okuyan, özellikle titiz bir ana dal olan birinci sınıf öğrencisiyim. Sosyal yönlerden ağaç kimliği ve biyoya kadar çevre hakkında bilgi almayı seviyorum. Hangi kariyeri istediğimi bilmiyorum ama bir şekilde saha çalışması yapmayı ve koruma için çalışmayı umuyorum ve okulumun gerektirdiği diğer inanılmaz derecede zor derslerin yanı sıra ileri matematik veya organik kimyayı asla kullanacağımı düşünmüyorum.

Korkunç bir motivasyona, organizasyona ve zaman yönetimine sahip DEHB’m var. Büyük resme bakmaya çalışmama rağmen benimle ilgisiz bulduğum görevleri tamamlamakta özellikle zorlanıyorum. Bu noktada, depresif bir dönemden sonra tek yapmak istediğim okulu bırakmak. Ders yükünü kaldıramayacağımı hissediyorum ve eğitimin yapısı konusunda da kendimi inanılmaz derecede sinirlenmiş buluyorum; sadece geçmek için çalışıyorsam neredeyse hiçbir şey öğrenemiyorum. İşleri yavaş yavaş sindirmeyi ve tam olarak kavramayı seviyorum ve en iyi uygulamalı olarak öğreniyorum.

İdeal bir dünyada okulu bırakır ve stajyerlik yapar, gönüllü olur, uygulamalı deneyim kazanır, bir veya iki sertifika kazanır, hobilerimin peşinden gider ve eleştirel düşünme becerileri ve dünya hakkında içgörü kazanmak için çok okurdum. ancak işlerin lisans derecesine ihtiyacı var.

Üniversiteyi gerçekten kaldıramayacağımı ya da son olayların güvenimi ve motivasyonumu siper edip etmediğini bilmiyorum, bu yüzden yapamayacağımı düşünüyorum. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum. Ana dalınızı daha az ilgilendiğim bir şeye mi değiştireceksiniz? devam et? bir yıl ara mı vereceksin? öyle kayboldum ki