Diyelim ki 10+ yıl hapis cezasına çarptırılsaydınız, zamanınızı ne yapardınız? Başlayacağım.

En kalabalık odaya girerdim. Yemek salonu belki. Daha sonra elimden geldiğince herkesle göz temasını koruyarak tam ortasına çömelirdim. Bölgemi işaretliyorum, biliyor musun? Peki ikiliyi çömelmiş bir adamla kim mücadele edecek? Her neyse, muhtemelen bunun için disiplin cezası alırdım ama her fırsatta bunu yapmaya devam ederdim. Eğer benim de olsaydı, bunu ortak bir hücrede yapardım. Sonra buranın benim kasabam olduğunu açıkça belirttiğimi hissettiğimde kendime bir bıçak alırdım. Süslü bir şey değil, sadece güvenilir bir saplama aleti. Başkalarının yemeklerini yerdim ve beni durdurmaya çalışan herkesi saplardım. Artık ismimi duyurmaya başladım. İnsanlar burada kimin pisliği yönettiğini öğrenecekler. Çok geçmeden gardiyanlar bile bana karşı dikkatli olmaya başlayacak ve muhtemelen beni kendi işimi yapmaya bırakacaktı. Hiç kimse birkaç patates kızartması yüzünden bıçaklanmak istemeyecektir. Hapishanenin reisi olarak ismimi duyurduktan sonra tüm grupları birleştirecektim. Asyalılar, beyazlar, siyahlar. Naziler, Crips & Bloods, Triad’lar. Hepsi birleşip süper bir çete oluşturacak, ben de başında olacağım. Sonra eninde sonunda molayı verecektik. Her bireyin bir birimin parçası olarak çalıştığı, düzgün bir şekilde planlanıp yürütüldüğü sürece, bir hapishanenin tam kapsamlı bir firariyi durdurması mümkün değildir. Daha sonra en yakın kasabaya giderdik ve tabii ki göz temasını koruyarak halka açık her alana sıçardık. Daha sonra evler ve benzeri özel alanlar. Halkın bu kasabayı bizim yönettiğimizi bilmesini sağlayın. Hapishane sürecini tekrarlayıp tüm kasabayı çetemin bir parçası haline getirdikten sonra, en yakın şehre gider, her yere ikililer atardık. Tatbikatı biliyorsun.

Sonra o dünya.