Disney Cory Evde: Bir başarı öyküsü, varoluşsal korku ve yaşamın anlamı

Evdeki Cory benim ruhsal uyanışımdı. Bu oyunu oynamaya başladığımdan beri insanlığa, maneviyata ve genel olarak hayata karşı yeni bir takdir kazandım. Kusursuz zamanlanmış her kahkaha parçası, yüksek sesli kahkaha ve yaratıcı dehanın vuruşu beni yeni bir varoluş düzeyine yükseltti ve bana evimiz dediğimiz bu mermerin gerçek anlamını gösterdi.

Sophie, Cory’nin kafalarını çalıp sadece bir cep telefonuyla takas ettiÄŸinde özellikle çok etkilendim. Sıradan bir seyirci için bu, ortalama sitcom ÅŸakalarından baÅŸka bir ÅŸey deÄŸildir; ancak Meclis’teki Cory’nin kehanet yazarları aksini kanıtlıyor. Durumsal bir komedinin parlak cilasının ötesinde, ustaca yazılmış yazıları, ustalıkla hazırlanmış bir baÅŸarı, varoluÅŸsal korku ve hayatın anlamını anlatıyor. Cory insanlığı simgeliyor; fırsatımız var ya da Cory’nin durumunda onun aptalları. Potansiyelimize raÄŸmen hayat, Tanrı’nın veya kontrolümüz dışındaki güçlerin sembolü olan Sophie tarafından elimizden alınıyor. Karşılığında bize bir cep telefonu ya da sahte mutluluk veriliyor. Bu ölümlü hayatı, en önemli ÅŸeyler dışında her ÅŸeye sahip olarak geçirmek kaderimizde var: gerçek doyum ve dünyamız üzerinde somut bir etki. Bunun yerine, bizden daha büyük güçler için sıradan iÅŸlere devredildik, burjuvazinin emrinde çalışarak sadece ekmek ve sirklerle çalışarak aklımızı aklı başında tuttuk.

Ancak Cory’nin bobblehead yolculuÄŸu acı tatlı bir ÅŸekilde sona erer. Cory, kafalarını geri almak için patates kızartmasını Sophie’ye takas eder ve bir bedel karşılığında tatmini yeniden kazanır. Bu patates kızartması Cory’nin dünya üzerindeki etkisini ve toplumu memnun etme çabalarını temsil ediyor. Gerçek mutluluk Cory’nin kızartmasından kaynaklanmaz; Doyumu keÅŸfetmek için, kimse insanların eÄŸlence olsun diye aval aval bakacağı bir cazibe noktası haline gelemez. Mutluluk, Sophie’nin yazdığı baÅŸarıya giden yol ya da üzerinizdeki güçler deÄŸil, kendi kurallarınıza uymanızdan kaynaklanır. Size mutluluk söylenemez; kendi tatmininizi yaratmalısınız ve Cory’nin keÅŸif yolculuÄŸu herhangi bir medyadaki en ÅŸiirsel yolculuktur.

Cory, geleceÄŸi elinden alındıktan sonra güneÅŸe ateÅŸ eden, proletaryanın tatminsiz bir üyesi olarak baÅŸlar; ama sonunda, içinde bulunduÄŸu çıkmazla yüzleÅŸir ve özgün olmayı gerçek tatminle takas eder. Ä°ÅŸte dostlarım, hayatın gerçek anlamı budur. Son on dokuz yıl yedi gün boyunca Cory’nin aptalları için deÄŸil, insanlığın bu geniÅŸ ve öngörülemez evrendeki kaderi için kontrolsüz bir ÅŸekilde aÄŸladım. Bu incelemeyi okursanız lütfen Cory’nin Temsilciler Meclisi’ndeki uyarısına kulak verin; patates kızartmalarınızı bobblehead’lerle deÄŸiÅŸtirin. Bu oyuna kusursuz bir 10/10 veriyorum ama bu bile ne yazık ki çok düşük. Yapabilseydim Meclis’teki Cory’ye anlaşılmasının ötesinde bir puan verirdim; boyutunu hesaplamaya çalışan iÅŸlemcileri yok edecek, teorik olarak mümkün olan en büyük sayıyı keÅŸfederek fiziÄŸe meydan okuyacak ve matematik alanını sonsuza dek deÄŸiÅŸtirecektir. Bu röportajı keÅŸfeden kiÅŸiye: Tarihin Cory’yi Meclis’te unutmasına izin vermeyin. Cory’nin anısını canlı tutun ve onun bilgeliÄŸiyle dünya barışını yaratın. El fin.