Dikişlerden Ayrılma

Daha önce bir yazı yazmıştım ama durumumun ciddiyetini aktarabildiÄŸimi sanmıyorum. Ayrıca yapay zeka aracına baÅŸvurmadan bir ÅŸeyler yazabilecek miyim bir bakayım…

Neyse, geçtiÄŸimiz (5?) ay boyunca tamamen dağıldım. Bir zamanlar oldukça iyi bir benlik kavramım vardı – çalışkan, zeki, vicdanlı vb. Benim de bazı eÄŸitim bilgilerim var, ancak birincil alanımda giriÅŸ konusunda çok katı engeller var ve pek iyi maaÅŸ da almıyor. Aptalca bir ÅŸekilde kariyerimle doÄŸrudan ilgili stajyerliklere baÅŸvurmadığım için iÅŸ bulmak son derece zor.

Tüm bunlara ek olarak, (daha önce HİÇ yaÅŸamadığım) akut uykusuzluk sorununa da yakalanmayı baÅŸardım ve artık uykum berbat. Motivasyonumun çoÄŸunu kaybettim ve artık günün büyük bir kısmını yatakta uzanıp iÅŸe yaramaz içerikleri izleyerek ya da Reddit’te gezinerek geçiriyorum (ironik bir ÅŸekilde, bunların çoÄŸu "kendi kendine yardım" bu panoda öne çıkabilecek ÅŸeyler gibi ÅŸeyler!).

Çalışan hafızam ve işlem gücüm hiçbir zaman en iyi durumda olmadı ve her geçen gün, tüm zihinsel yeteneklerimin kelimenin tam anlamıyla köreldiğini hissedebiliyorum. Artık temel talimatları takip etme veya herhangi bir işte başarılı olma yeteneğimden şüpheliyim.

Ben 26(E) yaşındayım – çok ileri bir yaÅŸta deÄŸilim – ama annem ve babamın ikisi de neredeyse 70’li yaÅŸlarında ve zaman çok önemli. Kendi kendime yetebilmem ve 10 yıl içinde en azından yarı istikrarlı bir kariyere sahip olmam gerekiyor, yoksa yanacağım.