Dikişlerden Ayrılma

Daha önce bir yazı yazmıştım ama durumumun ciddiyetini aktarabildiğimi sanmıyorum. Ayrıca yapay zeka aracına başvurmadan bir şeyler yazabilecek miyim bir bakayım…

Neyse, geçtiğimiz (5?) ay boyunca tamamen dağıldım. Bir zamanlar oldukça iyi bir benlik kavramım vardı – çalışkan, zeki, vicdanlı vb. Benim de bazı eğitim bilgilerim var, ancak birincil alanımda giriş konusunda çok katı engeller var ve pek iyi maaş da almıyor. Aptalca bir şekilde kariyerimle doğrudan ilgili stajyerliklere başvurmadığım için iş bulmak son derece zor.

Tüm bunlara ek olarak, (daha önce HİÇ yaşamadığım) akut uykusuzluk sorununa da yakalanmayı başardım ve artık uykum berbat. Motivasyonumun çoğunu kaybettim ve artık günün büyük bir kısmını yatakta uzanıp işe yaramaz içerikleri izleyerek ya da Reddit’te gezinerek geçiriyorum (ironik bir şekilde, bunların çoğu "kendi kendine yardım" bu panoda öne çıkabilecek şeyler gibi şeyler!).

Çalışan hafızam ve işlem gücüm hiçbir zaman en iyi durumda olmadı ve her geçen gün, tüm zihinsel yeteneklerimin kelimenin tam anlamıyla köreldiğini hissedebiliyorum. Artık temel talimatları takip etme veya herhangi bir işte başarılı olma yeteneğimden şüpheliyim.

Ben 26(E) yaşındayım – çok ileri bir yaşta değilim – ama annem ve babamın ikisi de neredeyse 70’li yaşlarında ve zaman çok önemli. Kendi kendime yetebilmem ve 10 yıl içinde en azından yarı istikrarlı bir kariyere sahip olmam gerekiyor, yoksa yanacağım.