Daimi Oturma İzni almaya çalışırken nefret ettiğim bir işte boğuluyorum. Vazgeçip geleceğime öncelik vermem doğru mu?

Şu anda Yenileme Uzmanı (sigorta) olarak çalışıyorum ve eskiden Hesap Yöneticisi olarak çalışıyordum. Bundan kesinlikle nefret ediyorum. Müşterilerle konuşmaktan hoşlanmıyorum ve ne kadar perişan olduğumdan dolayı rolün hakkını veremediğimi hissediyorum. Eve her geldiğimde kendimi depresif ve bitkin hissettiğim bir noktaya geldi. Spiralleşmeye başlıyorum ve herhangi bir konuda uzman olup olmayacağımı veya çalışmaktan keyif alıp alamayacağımı merak ediyorum. Durum şu: Hedef: Kalıcı Oturma İzni (PR) için gerekli puanları alabilmem için Fransızca öğrenmem gerekiyor. Engel: İşim sahip olduğum tüm enerjimi tüketiyor. İşten sonra Fransızca çalışacak beyin gücüm kalmadı. Plan: Sigarayı bırakmak, birikimlerle geçinmek ve önümüzdeki birkaç ay boyunca PR’ıma kilitlenmek için tamamen Fransızca’ya odaklanmak istiyorum. Gelecek: Halkla ilişkiler eğitimi aldıktan sonra Sigortacılık (arka plan sigortası) alanına dönmek veya yüksek lisans derecesi almak istiyorum. Nefret ettiğim bir maaş için PR ilerlememi geciktirmenin bir hata olduğunu düşünüyorum. Şu anda zamanın paradan daha değerli olduğuna inanıyorum. Bu noktaya kimse geldi mi? Bir adım atıp beni perişan eden işi bırakıp halkla ilişkilere mi odaklanmalıyım? Yoksa saf mı davranıyorum?