Biyoistatistik ve Epidemiyoloji arasında sıkışıp kaldığınızı hissetmek. Yurt dışına taşınmak istiyorum.

Herkese selam. Hayatımdaki bir sonraki büyük adımın ne olduğunu anlamaya çalışıyorum.

Bu yıl 29 yaşına giriyorum. Biri Psikoloji, diğeri Davranışsal Sağlık alanında olmak üzere iki lisans diplomam var (bunları aynı anda kazandım).
2019 yılında mezun oldum. O tarihten bu yana UCLA’da araÅŸtırma koordinatörü olarak çalışıyorum.

Hayatımın bundan sonraki adımlarının ne olacağını anlamaya çalışıyorum. Birkaç hedefim var:

• Avrupa’da yaÅŸamak istiyorum (özellikle Ä°ngiltere, Almanya, Avusturya, Ä°sviçre, Hollanda). Bu benim öncelikli hedefim. Daha iyi bir iÅŸ-hayat dengesi, önemli ölçüde daha fazla izin ve daha güvenli ve daha yürünebilir + toplu taşıma dostu bir altyapı istiyorum. Tüm bunları dünyada baÅŸarabilecek baÅŸka bir yer olduÄŸunu gerçekten düşünmüyorum, en azından Kuzey Amerika’da. MaaÅŸların daha düşük olduÄŸunun ve bunun zor bir hedef olduÄŸunun farkındayım, ancak bunun gerçekleÅŸmesi için çok çalışmaya hazırım. Yeni bir dil öğrenmeye ve bunun için çok çalışmaya fazlasıyla istekliyim. EÅŸim zaten eÄŸlenmek için Almanca öğreniyor.
• Lisansüstü okula dönmek istiyorum. Bu iki ÅŸeyi baÅŸarabilir: beni yurtdışına çıkarmak ve kariyerimi ilerletmek. Küçük bir birikimim var ve açıkçası yüksek lisans masraflarımı karşılayacak emekli maaşımı nakde çevirmeyi düşünüyorum.

BaÅŸlangıçta, Klinik Psikoloji alanında doktora yapmak istiyordum, ancak alanın çok rekabetçi olduÄŸunu düşünüyorum ve (ABD’de) baÅŸarısız bir baÅŸvuru döngüsünden sonra, bunu tekrar yapabileceÄŸimden emin deÄŸilim.

İlgi alanlarım değişti ve Epidemiyoloji veya Biyoistatistik alanında yüksek lisans, ardından doktora yapmak istediğimi düşünüyorum. Bu benim sorunumun can alıcı noktasıdır.
İki önemli kaygım var:

1. Şu anda Biostats yüksek lisans girişi için gerekli lisans dersine sahip değilim.
2. Lisans not ortalamam 3.16’ydı (o zamanlar tedavi edilmemiÅŸ akıl saÄŸlığı sorunlarım vardı, ÅŸu anda tedavi görüyorum ve ilaç kullanıyorum).

• Güçlü bir araÅŸtırma deneyimim ve iyi tavsiye mektuplarım var.

Anlayabildiğim kadarıyla Biyoistatistiğin bana kariyer yapma şansı daha yüksek olacak ve yukarıdaki ülkelerden birinde kalmama olanak tanıyacak. Ama aslında bu yola girmiş kimseyi tanımıyorum.

Epidemiyoloji ilgimi çeken bir konu, özellikle de onkoloji (annem ve babamın her ikisi de kanser, babam yakın zamanda 4. evrede). Yine de esnek biriyim. Yüksek lisans eğitimim boyunca geliştireceğimi varsaydığım belirli bir araştırma ilgi alanından ziyade, insanlara yardımcı olacak araştırmalara katkıda bulunma konusunda genel bir ilgim ve dürtüm var.

Şu anda Londra Hijyen ve Tropikal Tıp Okulu Epi Yüksek Lisans Programına başvurdum ve kabullerinden rekabetçi bir başvuru sahibi olacağıma dair geri bildirim aldım. Gidip Biyostat yüksek lisansı yapmamanın bir hata olup olmayacağını merak ediyorum.

Sanırım TLDR şöyle:

• LSHTM programına girersem gitmeli miyim? Epi’nin aşırı doymuÅŸ bir alan olması durumunda bunun bana orada bir iÅŸ bulmam için yeterli olmayacağından veya hatta doktora programına girmeme yetmeyeceÄŸinden endiÅŸeleniyorum. EÄŸer bu konuda yanılıyorsam diÄŸer Epi ustalarına baÅŸvurmaya devam etmeli miyim? (Glasgow, vb.)
• Bunun yerine Calc’ı Lineal Cebir’den alıp gelecek yıl Biyostats programına mı baÅŸvurmalıyım? Bu beni yurt dışına taşınmak için daha iyi bir konuma getirir mi?
• Bütün fikrim göremediÄŸim bir ÅŸekilde temelde kusurlu mu ve bu boÅŸuna mı?
• Gidilecek daha iyi bir yol var mı?

Daha iyi bir hayat istiyorum. Mutlu olmak, sakin bir ÅŸehirde yaÅŸamak, tatil yapabilmek, bir aile kurmak, ayaklarımı çimlere koyup kitap okumak istiyorum. Bir trene atlayıp bir ülkeyi gezmeyi çok isterdim. Onlarla arkadaÅŸ olmak ve vakit geçirmek istiyorum. Amerika’da arkadaÅŸlarla görüşmenin lüks olduÄŸunu düşünüyorum. TopluluÄŸuma katkıda bulunmak ya da en azından birinin parçası olmak istiyorum. Ä°ÅŸin iÅŸ olmasını istiyorum. Anlamlı olmasını istiyorum ama hayatımda vakit ayırabildiÄŸim tek ÅŸey bu deÄŸil.

Birlikte çalıştığım, ABD’de benim pozisyonumda olan insanları görüyorum ve çok bitkin görünüyorlar. Onlara kendimden ve hobilerimden bahsettiÄŸimde, hayatımda baÅŸka bir ÅŸey yaptığımı düşünerek gerçekten ÅŸok oluyorlar. Bu beni gelecekten çok korkutuyor ve hala gencim olduÄŸunu biliyorum ama daha da yaÅŸlanacağım. Babam daha bir yıl önce emekli oldu ve teÅŸhisi yeni çıktı. Sadece birkaç ayı kalmış olabilir. Bütün hayatım boyunca bundan keyif almak için beklemek istemiyorum.

Herhangi bir yardım için teşekkürler. Şu anda buna gerçekten ihtiyacım var.