Bir şirkette öğle yemeği zorbalığı

Hey, son birkaç gündür iş arkadaşlarım öğle yemeklerim yüzünden bana zorbalık yapıyorlar. Sorun şu ki, pek aşçı değilim ama yeni yıl için bir karar verdim; işe giderken her gün yemek pişirerek fazladan birkaç dolar tasarruf edeceğim.

Burunlarını gömleklerinin altına saklamak veya gözlerini devirmek gibi küçük hareketlerle yanlarında başladı. Ancak bu yüz buruşturmalar giderek sözlü saldırılara dönüştü. Mesela geçen hafta biber soslu pilavlı tavuk yaptım. Beslenme çantamı açtığımda bir iş arkadaşım bana içine çöp atıp atmadığımı sordu. Görsel olarak harika görünmediğini biliyorum ama tadı kesinlikle bok gibi değildi.

Bu beni hazırlıksız yakaladı, ben de zayıf bir gülümsemeyle ona da yemeğinin tadını çıkarmasını söyledim. Günün geri kalanında oldukça kasvetli bir ruh halindeydim, bu yüzden YouTube’da yemek pişirme videoları izlemeye karar verdim. Ertesi gün pilavlı ve turşulu tavuk getirdim. Bu sefer beslenme çantamı açtığımda kimse bir şey söylemedi. Bu beni gerçekten motive etti ve açıkçası öğle yemeğimi bile sabırsızlıkla beklemeye başladım. Ama sevincim başladığından daha çabuk sona erdi. Çatalımı turşuya sapladığım anda bir iş arkadaşım üzerime gelip Shrek’in aletini çalıp çalmadığımı sordu. Etraftaki herkes gülmeye başladı; hatta bulaşık makinesini dolduran temizlikçi kadının bile güldüğü izlenimine kapıldım. Bu beni gerçekten sinirlendirdi, ben de ona şöyle dedim: “Dinle Peter, cidden, kes şunu. Bundan hoşlanmıyorum.”

Sonraki günlerde de bu böyle devam etti, ta ki tuvalette yemek yemeye başlamaya karar verene kadar. Pek de iyi değildi, çünkü yemek yerken yanımdaki tezgahlara sıçan insanların sesini duyabiliyordum. Bir defasında, kapının kilidini açıp dışarı çıktığımda, pisuarın başında duran bir iş arkadaşım, bir dahaki sefere sıçmayı bitirdikten sonra en azından biraz oda spreyi kullanmam gerektiğini söyledi. Dürüst olmak gerekirse, bu yorum her satırı aştı. O kadar sinirlendim ki yanına gittim ve “Beni dinle, seni aptal” dedim. Tam cümleyi bitirmek üzereyken bağırsaklarımda hafif bir burulma hissettim ve o teriyaki yüzünden tamamen kendime sıçtım.

Her neyse, iş arkadaşlarımın önünde biraz gösteriş yapmak ve belki de Peter’a makarnasına östrojen katıyor mu diye sorarak palyaçoluk yapmak için yapabileceğim harika öğle yemeği fikirleri rica ediyorum. Bilmiyorum.