Mart 13, 2026
Ben son sınıftayım ve etkileyici bir genel not ortalamasına/notlara sahip olsam bile üniversiteye gitmekle hiç ilgilenmiyorum, eğer devam etmezsem yetersiz kalacağımdan korkuyorum.
Şu anda bu yıl son sınıftayım, bu yıl mezun olmayı planlıyorum. Dürüst olmak gerekirse üniversite hiçbir zaman bir bağ hissetmediğim bir şeydi, sanırım bunun büyük bir kısmı Lisenin beni perişan etmesinden kaynaklanıyor. Uzun bir süre notlarıma çok odaklandım ama son zamanlarda artık umurumda değil ve sadece dersi geçmek için asgari düzeyde çalışmaya başladım.
Beni katılmaktan alıkoyan temel neden, çözülmesi veya sınırlandırılması için zamana ve çabaya ihtiyaç duyduğumu düşündüğüm diğer kişisel sorunlardır (eğer mantıklıysa). Bir süredir bazı akıl hastalıklarıyla mücadele ediyorum, depresyon olabilir ama bana hiç teşhis konmadı, bu yüzden emin değilim. Ama şunu kesin olarak biliyorum ki, hayatımın son 7-8 yılı kötü bir hal aldı ve çoğu zaman bana sadece üzüntü yaşattı, iletişimimi, hayatımı ve hayata bakış açımı etkiledi.
Son olarak, eğer katılmazsam, dünyayı ileriye doğru nasıl yönlendireceğimi bilemem. Eğitimi bir bütün olarak gerçekten küçümsüyorum çünkü sanki o ortamda hiçbir zaman gerçekten öğrenmiyormuşum gibi hissettim, bilgiyi yalnızca geçici olarak saklayıp daha sonra görevi ilerletmek için. Popüler bir yerel kafede çalışıyorum ve bu iyi para kazandırıyor olsa da, sürdürülebilir bir yaşam sürmek için bu yeterli değil, günümüzde konutla yaşamak için gereken asgari düzeyde. Sanırım tüm bunlardan sorduğum şey saflık mı yapıyorum ve katılmalı mıyım yoksa katılmamalı mıyım? Yapmazsam, en azından bir yedekleme planım veya en azından bir planım olduğundan emin olmak için hangi adımları atmalıyım?
Yarın Kardeş kolejimden (gerçekten iyi bir işletme okulu) kabul konusunda bir kararım var, açıkçası konuyla hiçbir ilgim olmasa da, bu kararın beni tam olarak taahhütte bulunmamaktan ve gitmemekten alıkoyan tek şey olduğunu hissediyorum. Ayrıca kardeşimin üniversitesinden yönlendirildikten sonra kararımın güncellenmesi için bir forum imzalamayı da unuttum. Dürüst olmak gerekirse, e-postalarımı kontrol etmediğimi düşünürsek bu benim hatamdı, ancak üniversite hakkındaki zihniyetim göz önüne alındığında onun üniversitesine kabul edilirsem bunun gerçekten bir şeyleri değiştirip değiştirmeyeceğinden emin değilim.
Aşağıda bundan bahsedeceğimi düşündüm ama şu anda genel not ortalamam 3.91 civarında, bazıları için etkileyici olmayabilir ama aile geçmişim göz önüne alındığında bana etkileyici geliyor, bu yüzden buna böyle diyorum.
Etiketler:
5 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
There are lots of good opportunities other than college. What important is you find something and come up with a plan. Because one of the worst things you can do is nothing.
Going into a trades (plumber, electrician, welder, HVAC mechanic, elevator technician) might be a good option. These are some of the fastest growing job markets and some of the least likely to be replaced by AI.
I completely understand bro. I graduated high school with a 3.9 GPA in 2024 and right now in college, my GPA has been pretty crap with only a 2.6 GPA. I’m thinking if it keep failing classes over and over and by fall, things haven’t improved, then i might drop out to either become a firefighter or work in skilled trades, then maybe go back to college for an Accounting Degree and a MBA in the future.
If i were you bro, maybe start Community college and see if you like it or not, it has much less debt than you would’ve if you started out at a 4 year college. If not join a trade, IBEW, or do apprenticeships like paid ones that can pay you from about 18 to 22 years old, and don’t have to worry about college unless if you want to as your choice.
One thought is that it’s okay not to go straight into college, but it’s better if you’re also Choosing something different – instead of just deciding what not to do.
For example, if you can getting an apprenticeship with one of the trades can be a great start to a career – if you’re willing to pay a lot of dues in the first few years. And it doesn’t mean that you can’t pivot in the future and do something different.
Or if you do a search for seasonal jobs where housing is provided, you can travel to some different places, and maybe end up valuing the overall experience.
Learning in college is generally less miserable than learning in high school.
I think you should take a gap year, maybe travel if possible then go to college. It sounds like you have not pursued mental health treatment so you might want to do that also.
For one, you don’t have to go to college at 18 or never. Taking time doesn’t mean you are entirely ruling it out. On the other hand, you can go and focus on some basic courses for the first year without needing to fully commit to a major. College is different from high school and you might enjoy the experience, and find it’s a good place to work out some of the questions you’re struggling with.Â