Ben hariç herkesin ilerlediğini hissediyorum.

Bunu abartılı görünmeden nasıl açıklayacağımı gerçekten bilmiyorum ama bir süredir kariyer seçimleriyle gerçekten mücadele ediyorum.

İnsanlar bana sorduğunda "Daha sonra ne yapmak istiyorsun?"Hiçbir şeyim yok. Umurumda olmadığından değil.

Ama gerçekten bilmediğim için. Ve en kötü yanı, etrafımdaki herkesin aklında zaten bir yön olduğunu hissediyorum. Emin olmayanlar bile en azından bir "A Planı." Birinci karede sıkışıp kaldığımı hissediyorum. Okulda farklı yollardan, farklı işlerden, farklı kariyer yollarından bahsediyorlar… Ama kimse sizin için neyin doğru olduğunu nasıl bilmeniz gerektiğinden bahsetmiyor. Sanki yapman gerekiyormuş gibi "hissetmek" doğal olarak bir şey.

Ama en çok hissettiğim şey şu: hata yapma korkusu, zaman kaybetme korkusu, nefret ettiğim bir şeye düşme korkusu,

ve hepsinden önemlisi… farkına bile varmadan hayatı kaçırma korkusu. Bazen kendime geride kaldığımı söylüyorum. Ya da benim dışımda herkesin attığı bir adımı kaçırdığımı. Ve zor olan, zaman geçtikçe baskının da artmasıdır. Çünkü bilmemek neredeyse bir hata gibi geliyor. Başkalarının da böyle hissedip hissetmediğini bilmiyorum. Bu sahip olma hissi "yıldız" bir yerlerde, bir yön, bir potansiyel… ama onu nasıl ateşleyeceğini bilmemek. Mucize çözümler bulmak için paylaşım yapmıyorum.

Sadece böyle hisseden tek kişinin ben olup olmadığımı bilmek için. Bu belirsizliği hiç yaşadınız mı? Ve eğer öyleyse… bununla biraz daha rahat nefes almayı nasıl başardınız?