Ben (24 erkek) ve küçük kız kardeşim (16 Kadın) evsiziz.

Yani, küçük kız kardeşimle birlikte bir dakikadır evsizdim ve en hafif tabirle acımasızdı.

Aylardır çalışmadıktan sonra iş bulmaya çalışıyorum.

Zaten “211’i ara ve barınakları ara” olayını yaptım. Umarım yakında bir iş bulurum diyeceğim çünkü açıkçası her gece nerede uyuyacağımızı bilmemenin getirdiği sürekli stresten yoruldum. Ya da dışarıda olup olmayacağımızı. 30 ve 40 derecede. Üstelik sahip olduğu bu çılgın ruh hali değişimleriyle ve adet döngüsüyle (şu anda beni çok strese sokuyor) uğraşmak zorunda kalması ve kendisi ve benim için hijyen ürünleri almaya yetecek kadar para biriktirmek zorunda kalması. Başka bir insana bakmak gerçekten stresli, ne zaman bir şeyler yemek istesem ikimizi de düşünmek zorunda kalıyorum.

Kelimenin tam anlamıyla sahip olmadığım bir çocuğu yetiştiriyormuşum gibi hissediyorum ve bu gerçekten zor. Umarım istikrarlı bir iş bulabilirim, böylece bize bakabilirim. Kız kardeşimi sevdiğim için şikayet ediyormuş gibi görünmeye çalışmıyorum, şu anda sadece stresliyim, bitkin ve sinirliyim ve gerçekten biraz yardıma ihtiyacım var çünkü dürüst olmak gerekirse bundan sonra ne yapacağımdan emin değilim.