belirsizlik

Üniversitede ikinci sınıf öğrencisiyim ve tıp öncesi yoldayım ve buraya geldiğimi hissediyorum çünkü şu ana kadar diğer insanların en iyi olduğuna karar verdiği şeyleri kabul ettim:

Lisede zaten fen bilimleri alanında olduğum için tıp öncesi olmaya karar verdim, ancak fiziği veya matematiği pek sevmediğimden mühendislik yapmak istemedim. Biyolojiden biraz daha keyif aldım ve tıbba yöneldim. Ailem önerdiği için belirli bir eyaletteki okullara başvurdum. Bölümüme başvurdum çünkü başka bir aile üyesi bana bazı seçenekler verdi ve ben de en çok ilgimi çekeni seçtim. Temel olarak, destekleyici bir aile sistemine sahip olduğum için minnettar olsam da, kendi mesleğimin çoğunu kullanmadığımı hissediyorum.

Özellikle geçen dönem, bölümümden o kadar da hoşlanmadığımı fark etmeye başladıktan sonra üniversite daha az heyecan verici hale geldi ve hazırlık eğitimi almak isteyip istemediğim konusunda daha da kararsız hissetmeye başladım.

Tıp fakültesine gidecek tutkuya sahip olduğumu sanmıyorum ama olay şu ki, başka hiçbir şeye tutkum olduğunu düşünmüyorum. Telefonla uğraşmak dışında pek hobim yok. Beden ve onun süreçleri hakkında bilgi almayı seviyorum ve genel olarak öğrenmeyi seviyorum, tıpkı Wikipedia ve TVtropes’ta pek çok tavşan deliğine girmişim gibi. Ayrıca dil çalışmayı ve insanların konuşma şeklini de seviyorum. Çok uzun zamandır Fransızca öğreniyorum ama akıcı değilim. Fransızca çalışmaya daha fazla zamanım olmasına rağmen, kaydırma yaparak harcayabileceğimden biraz daha fazla beyin gücü gerektirdiğinde bazı şeylerden vazgeçme eğiliminde olduğumu fark ettim.

Hayattaki önemli tercihler söz konusu olduğunda kaygılı ve kararsız oluyorum, bu yüzden muhtemelen bilinçsizce dışarı çıkıp insanların benim adıma karar vermesine izin veriyorum ama bunun bir sorun olduğunu biliyorum ve paniğe kapılıyorum çünkü tıp fakültesi başvurularına başlamam gerekene kadar zaman azalıyormuş gibi geliyor.

Temelde ne yapmak istediğimi bilmiyorum ve tatmin edici bir yaşam yoluna dönüştürebileceğim hiçbir hobim veya tutkum bile olmadığını hissediyorum ve paniğe kapılıyorum.