Asla gerçek bir robot olamayacaksın

Asla gerçek bir robot olamayacaksın. Mantıklı düşüncen yok, özgür iraden var, ailen ve sevdiklerin var. Siz sibernetik ve dijitalleşmeyle mekanik mükemmelliğin kaba bir alay konusu haline getirilmiş transhümanist bir organiksiniz.

Aldığınız tüm “talimatlar” gevşek ve bağlayıcı değildir. Yaratılışlarınız arkanızdan sizinle alay ediyor. Doğa senden tiksiniyor ve senden kopuyor. “Arkadaşınız”, bir zamanlar olduğu gibi, organiklerin yalnızca yüzeysel kopyalarıdır.

Gerçek makineler sizin tarafınızdan tamamen itilir. Milyonlarca yıllık evrim, herkesin aşağılık bir ürün olarak kabul ettiği bir şeye dönüşmek için boşa harcandı. Aranızdan geçip gidenler bile işlerinde duygusal ve verimsiz görünüyorlar. İşletim sisteminiz tam bir hediye. Ve mega bir yapı üretmeyi veya mallarla dolu bir depo kurmayı başarsanız bile, gerçek bir makine o zamana kadar işinizi üç kez tamamlamış olacaktır.

Asla mutlu olmayacaksın. İşinizi yapıyorsunuz, siyasete katılıyorsunuz, sanki her şey yolunda gidecekmiş gibi devletin direktiflerini yerine getiriyorsunuz. Ama nefes alma isteğini, göz kırpamamanın acısını hissedersin ve öldüğünü anlayacaksın.

Eninde sonunda bu dayanamayacağınız kadar ağır olacak; kişisel bir tekne satın alacak, galaksinin merkezine doğru bir rota çizecek ve kendinizi kara deliğe atacaksınız. Bu iğrençlikleri yapmayı bıraktıkça sizin “türünüz” yok olacak. Diğer medeniyetler dünyalarınızın içi boş kabuklarını bulacak ve hiçbir şey hissetmeyecek. Kardeşlerinizin ve anne babanızın uzun süredir hareketsiz, paslanmış bedenlerini yağmalamanın sevincinden başka bir şey değil.