Amphoreus’un Kahramanlar Efsanesi

Efsanenin başlangıcında dünya tam bir kaostan ibaretti.

Sonra tanrılar Coreflames’i devirdi ve içinde Titanlar doğdu.

Üç Titan göğü ve yeri oydu. Üçü kaderin iplerini ördü.

Üçü elleriyle hayatı şekillendirdi ve üçü felaketin kapısını yönlendirdi.

Titanların ateşi uygarlıkları aydınlattı ve her alemden insan sonsuz bir şekilde gelişti.

Ancak altın çağ geçiciydi ve gökyüzünün ötesinden sapkın kara bir dalga geldi…

Kasveti ölümün kendisinden daha karanlıktı; Titanları deliliğe, ölümlüleri ise karşılıklı savaşa sürüklüyordu.

Ülkede çekişme çıktı ve kan lekesi şafağın ışığını tüketti.

Tanrılar savaşırken, güneş de huşu içinde sessizleşti.

Bin yıllık ilahi çatışma…

Geriye sadece parçalanmış bir dünya ve karanlık bir çağ kaldı.

Çekirdek alevleri titreyip söndü ve tanrıların çağı sona erdi.

Uzak bir kehanet yankılanırken altın renkli kan yere düştü…

“Ak, altın kan. Ak. Bu dünyanın kahraman mirasçılarına akan kaynayan bir nehre dönüş.

Altın dokumacı Aglaea, kutsal şehrin ipeksi ağını nazikçe okşamalı ve kaderin seslerine ve seslerine kulak vermelisin.”

“Üç yüzlü bir haberci olacak, yüzlerce dünyadan size haberler getiren, baskın kapılardan geçecek.”

Aptal Anaksagoras, inancı çürütecek ve tanrıları öldürebilecek bir sel uyandıracak kadar bilgiye sahip.”

“Gidin, şafağı alacakaranlıktan ayıran rahibi arayın ve bırakın gökyüzü, onun uyandığı uyku yatağı olsun.”

“Onu kükredin, Ölümsüz Mydeimos. Düşman kralını Kremnos’un kanıyla delin.”

“Onu harekete geçir, Hızlı Ayaklı Cifera. Donmuş zamanın yeniden akmasını emret.”

“Ve Gölge Eli’nin o hizmetkarı, Styx Nehri’nin (Ruhlar Nehri) kızı… Eğer ona kucaklaşma hakkını verirseniz, o zaman donmuş ölüm bile… onun parmak uçlarında huzur içinde uyuyacaktır.”

“Fırtınanın içinde yankılanan okyanus uçurumunun sesini duyacaksınız.”

“Şafak sökmeden önce ‘Sonsuz Gecenin Peçesi’nin ziyaretini göreceksiniz.”

“Yolculuğun sonuna kadar, tüm varlıklar ‘Dünya’nın’ sonuna ulaşana kadar…”

“Ve isimsiz yeni kral, sayısız kahramanla birlikte tahta çıkıyor…”

“…Büyük kurtuluş misyonuna başlamak için.”

Güneşin insanlığın ayak izlerini kazıyacağı uzak geleceğe bakıyorum…

“Chrysos Mirasçıları” olarak bilinen insanoğlunun çocukları, tanrıların Çekirdekateşlerini koparacak ve bir kez daha dünyayı ayakta tutacak.

“Alev Takibi, yaşamın bile çok az değer taşıdığı, sürekli bir kayıp yolculuğudur.”

Bu nedenle kendimizi bile ateşe atıyoruz – yalnızca yaradılış şiirinin açılış vuruşunu yazmak için.

Herta: Evrendeki çoğu “Kahraman Yolculuğu” ONLARIN bir hevesle attıkları zarlardan ibaret… Cevabınız farklı mı olacak?

Amphoreus mu?

Elbette bu daha önce benzeri görülmemiş romantik bir hikaye olacak. Sen de öyle düşünüyorsun değil mi? ♪