67 aslında bir savaş suçudur

kardeşim nefret ediyorum 67 o kadar ki aslında gerçek dışı. sanki bu noktada beni fiziksel olarak rahatsız ediyormuş gibi. 100’e kadar sayabilirsin ve sen altmışa gelene kadar sakin olurum, sonra beynim zaten çıkışları kontrol etmeye başlar. vurduğun ikinci an 6 senin söyleyeceğin dönüşümlü olarak her tanrıya dua ediyorum 8 yerine. ve sonra hayır. sen bırak 7. Sen seçmek şiddet. Yemin ederim ruhumun bedenimden çıkıp trafiğe doğru yürüdüğünü hissediyorum.

aynı zamanda her yerde. onu aramıyorum bile. bir video izleyeceğim ve zaman damgası 0:67 (???), ses seviyesini kontrol edeceğim ve açık 67adamın biri “lmao 67 gibi görünüyorum” yazan bir ekran görüntüsü yayınlıyor evet dostum o kadar çok gülüyorum ki omurgam kopuyor. kedileri sevmediğimi bilen başıboş bir kedi gibi peşimden geliyor.

Bunun hayatımı mahvettiğini söylemiyorum ama o aptal sayı kombinasyonunun farkına vardığımda varoluş kalitemin önemli ölçüde düştüğünü söylüyorum ve şimdi her şeyin olduğu gerçeğiyle yüzleşmek zorunda kalıyorum. 6 Bu dünyada ihanete bir nefes uzaktayız.

67 aslında bir savaş suçudur. sayı 6 hemen takip edilmemelidir 7 her koşulda. bu saygısızlık. bu düşmanca. bu insan karşıtıdır. “altı yedi”yi her duyduğumda ömrümden en az üç yıl kaybediyorum. komik değil, zekice değil, istatistiksel olarak terörizm. Medeni insanlar gibi 66’dan doğrudan 68’e atlasak dünya gerçekten daha iyi olurdu.