39 yaşında işsiz

Bu büyük dünyada herhangi biri yardım edebilirse çok memnun olurum.

San Diego Eyalet Ãœniversitesi’nden Ä°letiÅŸim alanında Lisans mezunuyum, Pazarlamaya önem veriyorum (Hayattaki en büyük piÅŸmanlığım), ’09 sınıfı. Ãœniversitedeki hayalim, bana makul bir geçim kaynağı saÄŸlarken yaratıcılığımı da kullanabilecek güçlü bir reklam ajansında çalışmaktı. Hiçbir zaman zengin olmayı istemedim, sadece rahat olmayı. 2008’deki kriz/ekonomik kriz sırasında mezun oldum, dolayısıyla beklentilerim hızla suya düştü. Müşteri hizmetleri ve satış iÅŸlerini hızla kabul ettim çünkü bunlar tek "reklam" röportaj yapabileceÄŸim iÅŸler. Daha sonra reklam satışlarına ve ardından genel olarak satışlara girdim.

4 yıl boyunca – 2009’dan 2013’e kadar – basılı/çevrimiçi reklamcılık ve ardından kredi kartı satışı yaptım. Her iki pozisyonda da faturaları ödemekte zorlandım ve satışların bana göre olmadığını fark ettim.

Böylece 2014 yılında istifa ettim ve Enterprise Rent-A-Car (bugünkü Enterprise Mobility) tarafından Yönetici Yetiştirme Programında işe alındım. Hayatımın en iyi profesyonel deneyimi. Sınavları geçtim, müşteri hizmetlerini, satışı ve bir işletmenin nasıl yönetileceğini öğrendim ve bunun her anını sevdim. MT programını tamamladım ve Sigorta-İrtibat bölümüne getirildim ve burada oldukça fazla mesleki başarı ve övgü deneyimi yaşadım.

Satışın kötü olduğum bir şey olmadığını öğrendim; tutkulu değilim ve hayatımın geri kalanında yapmak istediğim bir şey değil.

Sonunda eksper olarak bir sigorta şirketine taşındım; önce otomobilde, sonra emlakta. Şirketin hasar hacmi 3 yıl sonra beni tüketti. Bu sıralarda eşim kendi işini kurdu ve pazarlama konusundaki önceki eğitimimin ve becerilerimin bir değer olacağına karar verdik. Daha sonra işimden ayrıldım. İçten içe hiç yapmamış olmayı dilediğim başka bir aptalca hata.

5 yıl sonra, 40’lı yaÅŸlarıma yaklaÅŸtıkça, iÅŸimde iniÅŸler ve çıkışlar görüldü; ilki sonradan daha çok. Faturaları ödemekte zorlanıyoruz ve evliliÄŸimiz de aynı yolda. Yapamam "için çalışmak" eÅŸim artık bu kapasitede. Ä°kimiz de alternatif iÅŸ ararken iÅŸin sona ermesine karar verdik. Oldukça hızlı bir ÅŸekilde baÅŸka bir uygun iÅŸ bulmayı baÅŸardı. Ben? Peki, okumaya devam edin.

ben bir istiyorum "gerçek iÅŸ" tekrar ve 2025’in başından beri arıyorum. 10 ayda sadece 3 görüşme yaptım ve sıfır iÅŸ teklifi aldım. Süreç benim ruh saÄŸlığımı ve özgüvenimi daha da sarsıyor. Ne yapacağımı bilmiyorum.

Gönderdiğim ve yanıt alamayan yüzlerce başvuruya hevesliymiş gibi davranmaktan o kadar sıkıldım ki. Kesinlikle bu işlerin hiçbirini İSTEMİYORUM; Onlara İHTİYACIM VAR. Bu noktada umudumu nasıl kaybetmem? Nasıl havluyu atmayayım?