33 ay takılıp kaldım ve geleceğim konusunda kaygılıyım

Ben (33 ay) şu anda kendimi oldukça sıkışmış ve bunalmış hissediyorum ve bir bakış açısı arıyorum.

Ocak ayında yüksek lisansa başladım ve ilk dersim iyi geçse de şu anki dersim çok daha zor, sıkıcı ve çok kuru, bu da bana doğru yolu seçip seçmediğimi sorgulatıyor. Aynı zamanda, çok fazla para yatırdıktan ve bunun uzun vadeli kariyerim olmasını bekledikten sonra franchisor sorunları nedeniyle yakın zamanda işimi kaybettim. Şu anda benim yaşımda bile ailemle aynı evde yaşıyorum, onların maddi desteği var ve çalışmıyorum, bu da beni bu yaşta olacağımı düşündüğümden geride hissettiriyor. 20’li yaşlarımı net bir kariyer oluşturmak yerine işlerde çalışarak geçirdim ve finansal olarak bağımsız olamayacağım, normal bir 9-5’i kaldıramayacağım ve istikrarlı bir gelecek inşa edemeyeceğim konusunda endişelenmeye devam ediyorum. Bu aynı zamanda flört etme konusundaki düşüncelerimi de etkiliyor, çünkü birisinin benimle birlikte olmak isteyebileceği bir konumda olduğumu hissetmiyorum ve meteliksizim. Aynı zamanda gönüllü olduğum için bazı yönelimlerim ve ilgi alanlarım var. Ama şu anda her şey belirsiz ve bunaltıcı geliyor. 33’e böyle bir sıfırlamanın normal olup olmadığını, durumumun kurtarılabilir gibi görünüp görünmediğini ve tamamen sıkışmış hissetmeden nasıl ilerleyebileceğimi merak ediyorum.

Herhangi bir tavsiye?