30’lu yaşlarımın sonlarında

Bunu açıklamak zor ve ilişki kurabilecek başkalarını bulmak zor.. Tüm hayatımı başkalarına önem vererek ve bir şeyleri düzeltmeye çalışarak harcadım. Aile üyelerinin beni desteklemediğini veya neden böyle olduğumu bilmediklerini fark ediyorum. Bu sadece birkaç örnek; hayatım boyunca bana fiziksel ağrı, sağlık sorunlarına neden olmak gibi her zaman bana ve başkalarına karşı bir tavır sergileyen bir ağabeyim var ama ebeveynlere veya diğer ailelere karşı bir tavır olsa bile onlardan hala destek alıyor. Ben onun davranışıyla mücadele ediyordum, hatta babamla geçmişte defalarca kavga etmiştim. Çok çocuğu var ve partiye giderken ve uyuşturucu kullanırken onları geride bırakmak gibi nadiren sorumluluk alıyor. Bu davranışı defalarca dile getirdim, kimse bu pislikle savaşmama yardım etmedi. Taşındığında ve esas olarak diğer kardeşim ve ailem için bizi ziyaret ettiğinde, bize ikinci el vererek evde bir şeyler çalar ve uyuşturucu kullanırdı ve evet ona birçok kez kızdım ve bağırdım ve aile üyeleri yine deli olduğumu düşünüyor. O kadar uzun sürdü ki sonunda çocuğunu tehlikeye atmaktan tutuklandı ve evlerine hırsız girdi, daha önce defalarca CPS’yi aradım ve bu suçtan önce hiçbir şey yapmadılar (birçok kez tutuklandı ve aile üyeleri onun sorumluluğu almasına ve onu neredeyse anında kurtarmasına izin vermiyor).

Sonunda kazanmıştım, öyle sanıyordum. Sonra aptal baba, yeğenim yalnız kalmasın diye çocuğunu daha sevgi dolu, çocukları olan bir koruyucu aileye vermek yerine evlat edinmek istedi. Babam da sorumluluk almıyor, tek yaptığı çocuklarıyla ilgilendiğini söylemek ve çocuklar geldiğinde gerçek bir narsist gibi çekip gidiyor. Neyse ben bu aileye nasıl yeğenimi evlat edinmemeleri söylenmeye çalışıldığını biliyorum çünkü geleceğin nasıl olacağını şimdiden görüyorum. Beni tekrar suçlayacakları ve babamın sadece içki içip yeğenime vurduğu ve diğer kardeşimin asla yardım etmediği ve farkındalık eksikliği nedeniyle deli olduğumu varsaydığı yer. Hâlâ yeğenimin bakımını üstleniyordum ve narsist babamın yeğenime kötü davranmasını engelledim, sonra tartışıyoruz ve tahmin edin çılgın olan kim???… evet ben lmfao!! Bu yaşadığım tam bir palyaço dünyası. Bu insanlar çocukları ihmal etmeyi seviyorlar.

Neyse, 30’lu yaşlarımı ve 20’li yaşlarımın sonlarını yeğenime bakmayı özledim. Elimden gelenin en iyisini yaptım ve bunun yeterince iyi olmadığından eminim çünkü ben de sosyal becerilerden yoksunum, bu yüzden ona beceriler ve başka şeyler öğretmenin yanı sıra onun arkadaşı olmak için elimden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyorum. Fazla param yok ve yeğenime yiyecek almak için para bile isteyemiyorum. Babam, yeğenimin aldığı parayı sıfır katkı payı yapan kardeşime verirken bana bağırırdı ve babam daha önce ağabeyime uyuşturucu alıp kötü şeyler yapması için hiç tartışmadan para vermişti.

Yeğenimle birlikte taşınmaya çalışırken hâlâ burada sıkışıp kaldım. Bana o kadar gaz veriyorlar ki aslında deli olanın ben olduğumu düşünüyorum.

Öfke doluyum ve haklı olarak öyle olduğuna inanıyorum.