Mart 16, 2026
30 yaşında görünüşte işe yaramaz derecelerle hayatımı nasıl iyileştirebilirim?
Bu yıl 30’lu yaşlarıma giriyorum ve 20’li yaşlarımın tamamını işimle atlatırken aynı zamanda Sanat Terapisi alanında lisans ve Koruma Biyolojisi alanında yüksek lisans derecesi de alıyorum. AT derecesi yüksek lisans olmadan işe yaramaz ve ABD’deki mevcut siyasi iklim nedeniyle koruma alanında iş bulamadım. Şu anda saat başına 17 $ karşılığında bir çağrı merkezinde çalışıyorum çünkü koruma alanında bir şey bulmak için daha fazla bekleyemedim.
Kayıtlı bir davranış teknisyeni, veteriner asistanı ve Appalachian Koruma Birliği’nde mürettebat üyesi olarak görev yaptım. Paniğe kapılmaya başlıyorum çünkü son iki yılda 100’lerce işe başvurmama rağmen (tam sayıyı unuttum) bir kariyer kuramadım ya da yaşanabilir ücretler veren bir iş bulamadım.
Özgeçmişlerime ve ön mektuplarıma (önceki üniversitelerimden profesyoneller) bakan birden fazla kişi oldu. Kendimi satmak ve en çok önem verdiğim işlere göre uyarlamak için elimden geleni yapıyorum. Bağlantılarımın işlerle iletişime geçmesini sağlamak için çabalarım boşuna oldu.
Muhtemelen sağlık alanında MLT olarak yeni bir kariyere başlamayı düşündüm, ancak tam zamanlı bir işte çalışamayacağım derslere girecek param yok.
Okula dönmem için bana para ödeyebilecek bir hastaneye gitmek için kan alma ameliyatı yapmayı düşündüm.
Kendim için korkuyorum çünkü bekarım ve muhtemelen ömür boyu öyle kalmayı bekliyorum (hiç kimse benimle ilgilenmedi). Bir gün beni destekleyecek bir ilişkimin olacağına güvenemem.
Hayatımı yoksulluk sınırının altında geçirmek istemiyorum ama hatalarımı nasıl düzelteceğimi gerçekten bilmiyorum. Akıl hastasıyım, bu yüzden aynı anda birden fazla işte çalışmak muhtemelen beni uçurumun kenarına iter. Akıllı olduğumu düşünmek isterdim ama hiçbir zaman röportaj alamayacak olmam, piyasadaki değerimden şüphe etmeme neden oluyor. Her gün daha fazla para kazanmak için nasıl iş bulacağımı araştırmaya çalışıyorum ama bu her zaman sadece “birden fazla işte çalışmak/ticarete girmek/satış/pazarlamaya girmek” oluyor.
Erkeklerden gelen korkunç taciz geçmişim var bu yüzden ticarete girmek istemiyorum. Sanırım sadece satışta berbat olmakla kalmıyorum, aynı zamanda satışta çalışma düşüncesi de berbat. Başarılı olmanın tek yolunun bu olması mümkün değil.
Haftada iki kez terapiye gidiyorum ama bunun bana faydası olmadığını hissediyorum. Korkarım bana yardımcı olacak tek şey istikrarlı, iyi maaşlı bir iş bulmayı gerçekten başarmaktır. Çok fazla bir şey istemiyorum bile, sanırım 50 bin dolarla idare edebilirim. Ne yapacağımı bilmiyorum ve bana kariyer tavsiyesi verecek kimsem yok. O kadar kayboldum ki, eğitimle ilgili kötü kararlar verme kaderimi kabul etmek istemiyorum.
Etiketler:
3 Yorum
Yorum Yaz
Yorum yapabilmek için oturum açmalısınız.
late 20s here, same hopping around, similar pay, hundreds of apps too. two things helped a bit: 1) networking in tiny local circles, like in person meetups or alumni groups 2) looking at jobs that just want “bachelor’s + caring skills” not exact major. but yeah it’s insanely hard to find anything decent right now
1) You need to network. If you aren’t getting interviews it’s entirely because you’re going in cold. Volunteering in something adjacent could help you meet people.
2) If you get harassed by men, to an extent that you can’t function in entire fields, that sucks, but you can learn behaviors that minimize it. Ask your therapist how you can portray yourself in ways that will reduce those bad experiences. Maybe they can help. If they can’t help you, get a new therapist. Not all therapists are created equal, and if you aren’t advancing, you’re just burning your time.
3) I know someone who has a lot of similarities to what you’ve said, who found a role as a substitute teacher. It’s better than the conservation work, AND it led to great networking.
Clerical work in government or an assistant at the public library are decent career paths that often don’t require a specific degree and are usually pretty stable and chill